وضعیت ناگوار فعالان رسانه‌ای در بحرین

«سكوت، جنايت جنگي است»
العالم - از آغاز انقلاب مردمی بحرین در 14 فوریه 2011 تاکنون، فعالیت رسانه‌ای و اطلاع‌رسانی در این کشور به علت اقدامات سرکوب‌گرانه آل‌خلیفه از جمله بازداشت، حبس و شکنجه فعالان، بدترین مراحل را در تاریخ این کشور پشت سر گذاشته است.

به گزارش روز دوشنبه پایگاه خبری شبکه العالم، " احمد رضی" روزنامه نگار بحرینی با انتشار مقاله ای در این خصوص نوشت: رژیم بحرین تاکنون شمار زیادی از وبلاگ نویسان، فعالان رسانه ای، عکاسان و روزنامه نگاران از جمله منصور الجمری، حاسم النعیمی، عبدالله الحردابی، احمد حمیدان، حسین حبیل، حسن معتوق و... را با هدف سرپوش گذاشتن بر حقایق، بازداشت کرده است.

این روزنامه نگار در ادامه مقاله خود آورده است: 10 تن از این افراد به اهانت به پادشاه محکوم و ده ها تن دیگر به دنبال مشارکت در تظاهرات مسالمت آمیز به صورت غیر قانونی بازداشت شده اند؛ و به عنوان مثال " احمد اسماعیل" یک عکاس خبری، هنگام پوشش دادن تظاهرات مسالمت آمیز اهالی منطقه سلماباد به ضرب گلوله جان خود را از دست داد و روزی که دادگاه این قتل برگزار گردید، حتی معلوم نشد که چه کسی این جنایت را مرتکب شده است.

در این مقاله آمده است: "نزیهه سعید" خبرنگار زن فرانس 24 در بحرین نیز از سوی ماموران آل خلیفه مورد شکنجه و اهانت قرار گرفت و دستگاه قضایی بحرین هنوز برای او کاری نکرده است. علاوه بر گزارشگران و فعالان رسانه ای، کاربران شبکه های اجتماعی هم از بازداشت و زندان توسط ماموران آل خلیفه در امان نیستند.

روزنامه نگار بحرینی خاطرنشان می کند که انجمن خبرنگاران بحرین، به زودی گزارش سالانه خود را درباره افزایش جدی موارد نقض آزادی بیان و نادیده گرفته شدن حقوق فعالان رسانه ای در بحرین در سال 2013 منتشر خواهد کرد.

بر اساس این گزارش، در سال گذشته اتهام اهانت به پادشاه بحرین مهم ترین حربه برای هدف قرار دادن فعالان رسانه ای و اینترنتی بوده است و محاکمه های نمایشی که برای رسیدگی به پرونده عاملان قتل و شکنجه فعالان رسانه ای برگزار شده،  به علت حاکمیت سیاست "فرار از مجازات" و "حمایت از جنایتکاران"، هیچ نتیجه ای نداشته است. 

این نویسنده در ادامه می پرسد:
- چرا رسانه های رسمی از چگونگی شهادت بیش از 150 نفر، زخمی شدن صدها نفر، حبس، اخراج و تعقیب بیش از 3000 نفر و نیز کشتار و حبس کودکان در بحرین چیزی نمی گویند؟

- چرا این رسانه ها از ده ها و چه بسا صدها گزارش حقوقی موثق درباره جرائم حقوق بشری در زندان ها و حمایت نظامی، امنیتی و رسانه ای برخی حکام عرب از رژیم منامه سخن به میان نمی آورند؟

- چرا از انقلابیون و تمایل آنها به حل و فصل مسالمت آمیز بحران و توزیع عادلانه قدرت و نیز مخافت آنها با بقای مزدوران آل سعود در بحرین سخن نمی گویند؟

- چرا از نقض آشکار حقوق بشر در زندان های بحرین، محاکمه های ظالمانه زندانیان انقلابی مردان و زنان و کودکان در بند، مزدورانی که به جان و مال مردم بی گناه تعرض می کنند و تکفیری هایی که از تریبون نماز جمعه فتنه گری می کنند، حرفی به میان نمی آید؟

این روزنامه نگار در پایان خاطرنشان می کند که در بحرین، خبرنگاران و فعالان رسانه ای آزاد همچنان از حقوق مشروع خود محروم و بین زمین و آسمان معلق هستند و آزادی و رهایی از خفقان را جستجو می کنند، بنابراین رژیم منامه چاره ای ندارد جز این که به آزادی بیان احترام بگذارد و همه کسانی را که به علت بیان آراء سیاسی و مواضع خود در حمایت از انقلاب بازداشت کرده، آزاد کند و به فتنه انگیزی با استفاده از تریبون های رسمی پایان دهد و قانون معاصر آزادی خبرنگاری و اطلاع رسانی را مبنای کار خود قرار دهد. 

 

نظرات

ارسال نظر