سیزده به در

سیزده به در
دوشنبه 26 اسفند 1392 - 11:35

این رویداد دارای آیین‌های ویژه‌ای است که در درازای تاریخ پدید آمده و اندک اندک چهره سنت به خود گرفته است.

سیزده بدر :

نوروز در زمانهای قدیم در اصل دوازده روز ، بنا به پاسداشت دوازده ماه سال بوده است .
معتقد بودند که هر یک از دوازده اختر که بر یکی از بروج دوازده گانه حاکم است ، هزار سال بر جهان حکومت خواهد کرد . به همین سبب ، ایرانیان عمر جهان را دوازده هزار سال می دانستند . دوازده ماه نیز بر همین اساس ، ریشه ای نجومی دارد پس نوروز را دوازده روزه جشن می گرفتند البته این ایام در دوره های گوناگون و در میان اقوام مختلف فرق داشت.در میان برخی اقوام نوروز را تا 20 روز جشن می گرفتند.

 

 

 

 

 

 

 

 


سیزده به در در تاریخ ایران باستان:

همانگونه که اشاره شد شیوه های برگزاری این جشن و همچنین مراسم و آداب این روز بسیار متفاوت و گسترده می باشد سیزدهم فروردین تیشتر روز می باشد  (قصه روز سيزدهم از اين قرار بود که در گاهشماري قديم (ايران باستان) سيزدهمين روز از هر ماه، روز تير نام داشت. اين نام، از نام ايزدي به نام تيشتر (Tishtar) گرفته شده بود و اين ايزد با باران و طراوت ارتباط داشت زيرا تيشتر، اصل و ريشه همه آب‌ها و سرچشمه باران و باروري بود) و آغاز نیمسال دوم زراعی، و مردمان ایرانی برای نیایش و گرامیداشت تیشتر، ایزد باران آور و نوید بخش سال نیک به کشتزارها و مزارع خود می رفتند و در زمین تازه روییده و سرسبز و آکنده از انبوه گل و گیاهان صحرایی به شادی و ترانه سرایی و پایکوبی می پرداختند و از گردآوری سبزه های صحرایی و پختن آش و خوراکی های ویژه غافل نمی شدند.

شیوه های برگزاری و مراسم سیزده به در:

بازی های گروهی، ترانه ها و رقص های دسته جمعی، گردآوری گیاهان صحرایی، خوراک پزی های عمومی، بادبادک پرانی، سوارکاری، نمایش های شاد، هماوردجویی جوانان، آب پاشی و آب بازی بخشی از این آیین هاست که ریشه در باورها و فرهنگ اساطیری دارند. از جمله شادی کردن و خندیدن به معنی فروریختن اندیشه های پلید و تیره، روبوسی نماد آشتی، به آب سپردن سبزه ی سفره ی نوروزی نشانه ی هدیه دادن به ایزد آب «آناهیتا» و گره زدن علف برای شاهد قرار دادن مادر طبیعت در پیوند میان زن و مرد، ایجاد مسابقه های اسب دوانی که یادآور کشمکش ایزد باران و دیو خشک سالی است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

روز سیزدهم نوروز  گویا روز رسمی همه مردم برای طلب باران، برای همه سرزمین های ایران بوده است و خوردن غذای روز در دشت و صحرا نشانه همان فدیه گوسفند بریان است و افكندن سبزه های تازه دمیده نوروزی به آب روان جویبارها تمثیلی است از دادن فدیه به ایزد آب در آناهیتا و ایزد باران و جویبارها «تیر». در این روز مردم همه به دشت و صحرا می روند و از بامداد تا شامگاه به شادی و سرور می پردازند.

 

 

 

 

تصاویر بیشتر

سیزده به درسیزده به درسیزده به درسیزده به در

پربیننده ترین خبرها