واکنش گاردین به سکوت رئیس میانمار در قبال فجایع ارتش

العالم - آسیا

در سرمقاله گاردین آمده است: با فرار ده ها هزار تن از اقلیت روهینگا در ایالت راخین به دلیل جنایت صورت گرفته علیه آنها، حرمت اخلاقی برنده جایزه صلح نوبل در هم شکسته شد.

این روزنامه می نویسد: "دولت میانمار حق تابعیت اقلیت مسلمان را گرفته و با وجود تمام مدارک و شواهد ادعا می کند که روهینگا، مهاجران غیر قانونی بنگلادشی هستند. حال پس از اعمال انواع تبعیض ها علیه آنها، مسئله بسیار پیچیده تر می شود؛ از سال 2012 به بعد، مشکل روهینگا دیگر محرومیت و تبعیض های اقتصادی و حقوقی و خدماتی نبود بلکه سه موج خشونت از سوی ارتش و قومگرایان بودایی گریبانگیر آنها شد و دولت میانمار نیز چشم خود را به روی همه آنها بست".

در این سرمقاله آمده است که همه از دولت میانمار خواستند کاری کند یا چیزی بگوید اما نه تنها خود کاری نکرد بلکه مانع حضور بازرسان سازمان ملل و نیروهای امدادرسان شد و در صفحه فیسبوک خود تروریست ها را مسئول انتشار اطلاعات دروغ درباره خشونت جاری دانست.

این روزنامه در ادامه تصریح می کند که سازمان ملل روهینگا را ستمدیده ترین ملت در جهان توصیف کرد گو اینکه صدها هزار نفر از آنها به بنگلادش مهاجرت کرده و در آنجا در شرایط هولناکی به سر می برند.

گاردین می نویسد مقامات مسئول میانمار مدعی شده اند که صدها تن از کسانی که در عملیات نسل کشی، کشته شده اند شورشیانی بوده اند که خود، روستاهای روهینگا را به آتش کشیده اند در حالی که شواهد و مدارک نشان می دهند که تعداد کشته شده ها بسیار بیشتر از این است و اغلب آنها غیر نظامی هستند.

یکی از شاهدانی که خود از این فجایع جان به در برده است به گاردین گفت که کودکان و سالخوردگان گلوله باران یا غرق شدند. شاهدان دیگر از خانواده هایی سخن می گویند که به طور کامل زنده زنده در آتش خانه هایشان سوختند. پیش از این سازمان ملل با انتشار گزارشی، نیروهای امینتی میانمار را عامل کشتارهای مشابه معرفی کرده است اما فجایع اخیر، بسیار هولناک و بی سابقه است.

 در سرمقاله این روزنامه تصریح شده است که درست است که "آنگ سان سو چی" نمی تواند این کشتار وحشیانه را متوقف کند چون کنترل اوضاع به دست ارتش و دستگاه های اصلی حکومتی از جمله سازمان امنیت است اما همانطور که با زور زبان و مواضع اخلاق گرایانه به قدرت رسید باید از همین سلاح در دفاع از حقوق بشری که مدعی است به خاطر آن می جنگد، استفاده کند. او می تواند افکار عمومی میانمار را در این راستا بسیج و از آن برای مهار ارتش استفاده کند.

گاردین در پایان می نویسد: آنگ سان سو چی مسئولیت اخلاقی در قبال حمایت از روهینگا دارد اما او سعی کرد از این مسئولیت شانه خالی کند هر چند که خود بخش ناچیزی از مشکل و راه حلی است که بعید به نظر می رسد.

208