العالم - درگوشی
باید گفت که تمامی ادعاهای حقوق بشری کشورهای درگیر در جنگ لیبی مشابه مبارزه با تروریسم؛ شعارهایی است که فقط برای سرپوش گذاشتن روی اهداف واقعی خود از آنها استفاده می کنند، آنها در حقیقت به دنبال تسلط بر منابع گازی و نفتی و همچنین منابع معدنی و دریایی لیبی و حضور شرکت هایشان در فرآیند بازسازی لیبی است که در جنگ طولانی دشنه های بسیاری بر وجودش خورده است.
ظواهر ماجرا در لیبی از وجود اختلافات بین ترکیه و روسیه حکایت دارد، ترکیه اخیراً یک پیمان امنیتی و نظامی و همچنین یک پیمان برای مبارزه با ترسیم مرزهای دریایی بین قسمت ترکی قبرس و لیبی امضا کرده است، در آن سوی میدان نبرد روسیه بعد از غافلگیر شدن در ماجرای امضای پیمان دریایی توسط ترک ها، احساس کسی را دارد که از پشت خنجر خورده است زیرا روس ها گاز لیبی را رقیبی جدی برای بازار اروپایی خود می دانند اما با وجود همه این اختلافات ظاهری این دو در یک نقطه اتفاق نظر کامل دارند و آن هم دور نگه داشتن اروپایی ها از اوضاع لیبی است.
گام اخیر ترکیه در امضای قرارداد مرز دریایی با لیبی خشم یونانی ها را برانگیخت که با همراهی کشورهای اروپایی من جمله فرانسه و ایتالیا همراه شد اما مقامات آنکارا ادعا می کنند که این قرار داد با هدف حمایت از حقوق ترکیه در منطقه امضا شده است و با قوانین بین المللی همخوانی کامل دارد.
در همین راستا فاتح دونماز وزیر انرژی و منابع طبیعی ترکیه گفت که کشورش به زودی عملیات کشف و تولید نفت و گاز در شرق دریای مدیترانه را آغاز خواهد کرد و تاکید کرد که آنکارا با این قرارداد تلاش های صورت گرفته برای دور کردن ترکیه از معادلات منطقه شرق مدیترانه را ناکام گذاشت.
اردوغان با شدت حملات خلیفه حفتر به شهر طرابلس پایتخت لیبی که توسط کشورهای مصر و امارات و عربستان و حتی کشورهای غربی و روسیه حمایت می شود، فرصت را مغتنم شمرد تا از طریق پارلمان ترکیه پیمان دفاعی – امنیتی را با حکومت الوفاق امضا کند تا زمینه را برای دخالت نظامی مستقیم ترکیه در لیبی را فرآهم سازد.
کارشناسان تحولات لیبی معتقدند که اقدام اخیر اردوغان در اتهام زنی به شرکت امنیتی واگنر به دخالت در نبردهای جاری لیبی، در واقع تلاشی است برای تحریک آمریکا جهت حمایت از دولت الوفاق علیه حفتر، در غیر این صورت روس ها هیچ وقت از تلاش برای حضور مستقیم در لیبی دریغ نمی کنند.
در پایان باید گفت کشورهایی آرزو دارند که ترکیه را به همراه مصر که یکی از شرکای جنگ است در حال غرق شدن در باتلاق لیبی مشاهده کنند، اما مردم ستم دیده لیبی که همواره شاهد جنگ بودند، جایی در تفکر و آرزوهای این کشورها ندارند.