عصیانگر به چه کسی اطلاق می‌شود؟

العالم - زلال قرآن

عصیان = به معنی نافرمانی و خروج از اطاعت است، چنانکه در آیه 16 سوره مبارکه مزمل با بیان:

« فَعَصَىٰ فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ فَأَخَذْنَاهُ أَخْذًا وَبِيلًا»

ترجمه: (تا فرعون نافرمانی آن رسول کرد ما هم او را به قهر و انتقام سخت بگرفتیم). به آن اشاره شده است.

عاصی = به معنی عصیان کننده، نافرمانی کننده، سرکش و طغیانگر، چنانکه درآیات زیر:

1– آیه 44 سوره مبارکه مریم:

« يَا أَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطَانَ إِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلرَّحْمَـٰنِ عَصِيًّا»

ترجمه: (ای پدر، هرگز شیطان را نپرست که شیطان سخت با خدای رحمان مخالفت وعصیان کرد.).

2– بخش آخرآیه 121 سوره مبارکه طه:

«... وَعَصَىٰ آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَىٰ»

ترجمه: (... وآدم نافرمانی خدا را کرد و گمراه شد).

بدان تصریح گردیده است.

پس هرکس خدا و رسولان او را نافرمانی کند، عصیانگراست.