تعلق خاطربه هرچیزی چه تاءثیری درتشکیل شاکله شخصیتی انسان دارد ؟

العالم-زلال قرآن

ازآنجا که، ایمان وتوجه به هریک ازمراتب وجودی آدمی (مراتب جمادی، نباتی، حیوانی، نفسانی وعقلانی)، موجب گرایش آدمی به آن مرتبه خاص می شود ومسیرزندگی اش را بسوی آن جهت می دهد وکشش به جانب آن را ایجاد می نماید که بطورطبیعی آثاراین گرایش وکشش ها درکُنش و مَنش و شخصیت انسان ظاهرمی گردد. پس هرکس به مراتب پَست عالم وجود توجه کند و به عمل متناسب با آن مبادرت ورزد، عملاً برنامه زندگی خود را به سمت وسوی آن ترسیم و تنظیم نموده و طبیعتاً شاکله شخصیتی متناسب با آنها را بدست می آورد. وهرکس به مراتب بالای آن توجه نماید و براساس احکام آن عمل کند، عملاً درراه وصول به آن مراتب قرارخواهد گرفت، که با پذیرش تربیت خاص آن، شاکله شخصیتی متناسب با آنها دروجود اوشکل خواهد گرفت، بهمین سبب می توان گفت به هدایت آیه وحدیث زیر: 1– آیه 39 سوره مبارکه نجم: « وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ» ترجمه: (و (نمی‌داند) اینکه برای آدمی جز آنچه به سعی و عمل خود انجام داده (ثواب و جزایی) نخواهد بود). 2– ازرسول الله (ص) نقل است که: « درآخرت برخی ازمردم با صورت هائی محشورمی شوند که میمون ها وخنزیرها ازآنها زیبا ترند». شاکله شخصیتی هرکس براساس نیات، گفتار وکردار او شکل می گیرد، وشخصیت هرانسانی با تاثیرپذیری ازهمان چیزی هائی تشکیل می شود که به آنها ایمان و باور داشته و به آنها تعلق خاطر دارد و برای کسب آن تلاش کرده وآن را بدست می آورد.