العالم - زلال قرآن
ذات و فطرت انسان بگونه ای آفریده شده که اگر استعدادهای آن به درستی رشد کرده و کمال یابند، انسان را به اخلاق حمیده و صفات حسنه می رسانند.
به گواه آیه 30 سوره مبارکه روم:
« فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّـهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّـهِ ذَٰلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَالنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ»
ترجمه: (پس تو مستقیم روی به جانب آیین پاک اسلام آور در حالی که از همه کیشها روی به خدا آری، و پیوسته از طریقه دین خدا که فطرت خلق را بر آن آفریده است پیروی کن که هیچ تغییری در خلقت خدا نباید داد، این است آیین استوار حق، و لیکن اکثر مردم (از حقیقت آن) آگاه نیستند).
فطرت انسان همان صراط مستقیم و کوتاه ترین راه بین انسان و خداوند تبارک و تعالی است که اگر کسی به استقرار در آن توفیق یابد و به سلامت در آن حرکت کند، ان شاءَالله که با کسب صفات حسنه و اخلاق حمیده به مقام قرب و لقاء الهی خواهد رسید، چرا که راه فطرت تنها طریق واحدی است که برای وصول به کمال استعداد های ذاتی و تخلق به اخلاق الله و سعادت حقیقی دنیا و آخرت باید پیمود و همگان موظف به حرکت در آن هستند.