حقیقت غفلت از خدا چیست؟

العالم - زلال قرآن

به شهادت آیه 179 سوره مبارکه اعراف:
« وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لَا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌ لَا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لَا يَسْمَعُونَ بِهَاأُولَـٰئِكَ كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولَـٰئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ»
ترجمه: (و محققا بسیاری از جن و انس را برای جهنم آفریدیم، چه آنکه آنها را دلهایی است بی‌ادراک و معرفت، و دیده‌هایی بی‌نور و بصیرت، و گوشهایی ناشنوای حقیقت، آنها مانند چهارپایانند بلکه بسی گمراه‌ترند، آنها همان مردمی هستند که غافل‌اند).
و بر اساس تعبیر«اَلغِفلَةُ اَلسَهوعَن اَلشَی» غفلت عبارت است از عدم توجه و فراموش کردن حقیقت مُحرزی که در موجود بودن آن شکی وجود ندارد، بهمین دلیل آیه بالا بصراحت اعلام فرموده که غافلان از چهار پایان گمراه ترند، چرا که در حالی که قلب و چشم و گوش دارند ولی چون از حقایق غافلند به آنها معرفت و بصیرت ندارند و حاضر به شنیدن هیچ حرف حقی نیستند، لذاست که خداوند علیم در آیه 205 سوره مبارکه اعراف با بیان:
« وَاذْكُرْرَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلَا تَكُنْ مِنَ الْغَافِلِينَ»
ترجمه: (خدای خود را با تضرّع و پنهانی و بی‌آنکه آواز برکشی در صبح و شام یاد کن و از غافلان مباش).
بندگان خود را به ذکر و یاد آوری، (برای پیشگیری از غفلت) فرمان می دهد.