حکم خداوند برای اخلاص در نیّت و عمل چیست؟

العالم - زلال قرآن

به گواه آیات زیر:

1 – آیه 2 وبخش اول آیه 3 سوره مبارکه زمر:

«...إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّـهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ . أَلَا لِلَّـهِ الدِّينُ الْخَالِصُ...»

ترجمه: (... ما این کتاب را بر تو به حق فرستادیم پس (به شکرانه این نعمت بزرگ) خدای را پرستش کن درحالی که دین را برای او خالص گردانیده باشی (و دل ازغیرحق بگردانی). آگاه باشید که دین خالص (بی هیچ شرک و ریا) برای خداست...).

2 – آیات 11 و12 سوره مبارکه زمر:

« قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّـهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ . وَأُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ»

ترجمه: (بگو که من خود مأمورم که تنها خدا را پرستش کنم و دین را برای او خالص گردانم (وهرگزشرک نیاورم). و باز مأمورم که در اسلام و در تسلیم امر خدا مقام اوّلیّت را دارا باشم).

3 – آیه 14 سوره مبارکه زمر:

« قُلِ اللَّـهَ أَعْبُدُ مُخْلِصًا لَهُ دِينِي»

ترجمه: (باز بگو: من خدای یکتا را می‌پرستم و دینم را خاص و خالص برای او می‌گردانم (و غیر او را باطل محض می‌دانم)).

خداوند سبحان اخلاص در نیّت و تسلیم بودن در برابر خداوند را شرط قبولی دین و اعمال بندگان قرار داده است، چراکه «نیّت» جان و مغز عبادت و صورت کمالیه آن است، و نسبت آن به اعمال عبادی مثل نسبت باطن است به ظاهر، و نسبت روح است به جسم، و نسبت قلب است به قالب، وکسی که به انجام اعمال عبادی با اخلاص نیّت توفیق یابد، عملاً تسلیم اوامرالهی شده و ان شاءَالله به قلب سلیم خواهد رسید، لذاست که داشتن نیت پاک وخالصاً لوجه الله، از اهم وظائف عبادت کنندگان است، و آنها مکلفند با تطهیر قلب ازشوائب مختلف، نیّت خود را از هرنوع شرک جَلی وخفی خالص، و از هر آلودگی و پلیدی پاک و تصفیه نمایند، و با دلی پاک وخالص درمحضرالهی حضوریابند و با اشتغال دائم فکر و ذهن خود به اسماء حسنی و صفات علیای الهی و ذکرو مناجات و توکل و توسل بکوشند خویشتن را دردریای عظمت خداوند علیّ عظیم مستغرق نموده و درمیدان جاذبه محبت او قراردهند تا انوارجمال و کمال و عظمت وجلال خداوند علیّ عظیم بردل هایشان بتابد و با استقرارعشق ومحبت الهی درقلوبشان، چنان واله وشیدای ذات اقدسش گردند که دیگرهیچ التفاتی به دنیا و مافیها نداشته باشند و با تسلیم بودن درمقابل حضرت حق سبحانه وتعالی، فقط به رضا و رضوان او بیندیشند وفقط در مسیر وصول به آن گام بردارند وعمل نمایند.