العالم ـ فلسطین اشغالی
در این قسمت از برنامه "عالمکشوف" (آنچه عیان است) شبکه خبری العالم، به بررسی پروژهای موسوم به "اسرائیل بزرگ"؛ ریشه های تاریخی؛ استراتژیک و سیاسی آن که اخیرا بار دیگر توسط رسانهها و بهویژه بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی مطرح شده؛ پرداخته شده است.
این پروژه صهیونیسم که ریشه در اعلامیه بالفور دارد، با استناد به متون توراتی و مرزهای اسطورهای، قلمرویی گسترده را شامل میشود که از کل فلسطین و اردن تا بخشهایی از سوریه، لبنان، عراق، مصر، عربستان سعودی و کویت امتداد دارد؛ تصور امپراتوری که از نیل تا فرات گسترش مییابد. اما نتانیاهو چگونه این پروژه را عملی خواهد کرد؟
در عمل، رژیم صهیونیستی در حال تسریع گامهای اشغال کامل غزه و تثبیت قلمرو خود و الحاق کرانه باختری از طریق شهرکسازیهای گسترده، تثبیت بلندیهای جولان، گسترش حضور نظامی در عمق سوریه و ایجاد منطقه حائل در جنوب لبنان، همگی زیر حمایت مستقیم واشنگتن و با هدف تأمین امنیت رژیم صهیونیستی دنبال میشود.
یکی از عناصر کلیدی این پروژه، "گذرگاه داوود" است؛ دالانی استراتژیک که دریای سرخ را به دریای مدیترانه متصل میکند و نقش مهمی در کنترل اقتصادی و ژئوپلیتیکی منطقه ایفا میکند. این گذرگاه به تلآویو امکان میدهد پروژه توسعهطلبانه خود را با مسیرهای انرژی جهانی پیوند دهد.
در میان همه این تحرکات و اقدامات رژیم صهیونیستی، واکنش جهان عرب از سطح بیانیههای محکومیت فراتر نرفته است.
کشورهای عربی و حتی اتحادیه عرب، تنها به صدور بیانیههایی اکتفا کردهاند که در آنها، سخنان و سیاستهای رژیم اسرائیل تهدیدی برای امنیت ملی جمعی توصیف شده است؛ با این حال، هیچ اقدام عملی، مؤثر یا ملموسی برای مقابله با این تهدیدات اتخاذ نشده است.
صقر ابوفخر، محقق و نویسنده سیاسی عرب، در گفت وگو با العالم ریشههای اصطلاح «اسرائیل بزرگ» در تورات را مورد بحث قرار داد و خاطرنشان کرد که مرزهای آن نامشخص و این ایده باستانی است و موضوع جدیدی نیست.
وی اظهار داشت: اصطلاح «اسرائیل بزرگ» در معنای سیاسی خود دارای دو بُعد امنیتی و جغرافیایی است.
او با اشاره به نقشهای که اخیرا در رسانهها منتشر شده و در آن مناطقی از لبنان، سوریه، اردن و بخشهایی از عربستان سعودی، مصر و دیگر کشورهای منطقه گنجانده شدهاند، تأکید کرد که وسعت ادعایی این قلمرو حدود ۲ میلیون کیلومتر مربع است.
این در حالی است که جمعیت کل یهودیان در سراسر جهان از ۱۶ میلیون نفر فراتر نمیرود؛ از این تعداد، تنها حدود ۸ میلیون نفر در سرزمینهای اشغالی فلسطین ساکناند و باقی در نقاط مختلف جهان پراکندهاند.
صقر ابو فخر در ادامه با اشاره به جنبه جمعیتی پروژه "اسرائیل بزرگ" اظهار داشت که حتی اگر تمامی یهودیان خاورمیانه و فلسطین گرد هم آیند ـ که خود امری ناممکن است ـ باز هم قادر به تحقق چنین پروژهای نخواهند بود، چرا که با گذشت ۷۷ سال از فاجعه النکبة (تاسیس اسراییل)، بسیاری از یهودیان همچنان از مهاجرت به فلسطین اشغالی امتناع کردهاند.
او تأکید کرد که جمعیت ۱۶ میلیون نفری یهودیان در جهان، حتی در صورت تجمیع کامل، توان تسلط بر کشورهای خاورمیانه با مساحتی در حدود ۲ میلیون کیلومتر مربع را نخواهد داشت.
ابو فخر همچنین تصریح کرد که پروژه "اسرائیل بزرگ"بیشتر یک مفهوم امنیتی است تا جغرافیایی یا جمعیتی.
به تحلیل او، منظور از این پروژه در واقع تأمین "امنیت اسرائیل" و ترسیم "مرزهای امن" برای این رژیم است، بهگونهای که کمربندهایی امنیتی در اطراف سرزمینهای اشغالی شکل گیرد تا استمرار موجودیت و بقای اسرائیل تضمین شود و هدفشان در جنوب لبنان ایجاد وضعیت بدون سلاح و غیر خصمانه است، و همین وضعیت برای جنوب سوریه، جنوب فلسطین شامل غزه و همچنین کرانه باختری و شرقی نیز مدنظر می باشد.