العالم - لبنان
به گزارش روز شنبه پایگاه خبری رویا، متن کامل بیانیه حزب الله لبنان به شرح زیر است:
«چهل و سومین سالگرد توافق ننگین ۱۷ مه ۱۹۸۳ (۲۷ اردیبهشت ۱۳۶۲) در شرایط و اوضاع داخلی - منطقهای بسیار خطیری فرارسیده است؛ شرایطی که ناشی از تشدید تجاوزات آمریکایی - صهیونیستی به منطقه و کشور ما، تداوم اشغالگری دشمن در خاک لبنان، استمرار جنایات کشتار، ویرانی و تخریب بخشهایی از کشور بهویژه در جنوب، نقض کامل حریم هوایی و دریایی و نیز ترورهای هدفمند شهروندان غیرنظامی و رزمندگان مقاومت است.
در سایه تلاشها برای بازتولید توافقی که خطر و انحراف آن به مراتب از توافق ۱۷ مه بیشتر است، آن هم از طریق گمانهزنیها درباره یک توافق صلح «کامل و همهجانبه» میان دولت لبنان و رژیم صهیونیستی (دشمن زمین، ملت، فرهنگ و تاریخ)، آشکار است که حاکمیت لبنان فرسنگها از اصول خود فاصله گرفته، درسها و عبرتهای تاریخ را نادیده گرفته و دشمن را از تجاوزات و اشغالگریهایش تبرئه کرده است. رفتار با این رژیم به گونهای است که گویا یک کیان صلحجو و به رسمیت شناخته شده است؛ امری که نقض صریح، آشکار و فاحش قانون اساسی و قوانین لبنان، و نادیده گرفتن مطلق تاریخ، فرهنگ، جانفشانیهای فرزندان، پایداری ملت و عظمت مقاومت آن به شمار میرود.
حزبالله در مواجهه با این دادههای خطرناک بر نکات زیر تأکید میکند:
اولاً: هرگونه دیکته، فشار و قیمومیت خارجی (از سوی آمریکا یا هر کشور دیگری) را که به دنبال تحمیل اجباری مسیر و سرنوشتی بر لبنان باشد که حاکمیت، استقلال و کرامت آن را مخدوش کند و با بدیهیترین ثوابت و اصول ملی مورد توافق همه لبنانیها در تضاد باشد، به طور کامل رد میکنیم.
اظهارات علنی سران رژیم اشغالگر درباره طرحهای شهرکسازی در خاک لبنان، مؤید طمعورزیهای همیشگی آنها به خاک، آب و ثروتهای طبیعی ماست و این رژیم در تلاش است تا نقاط قوت و منابع لبنان را سلب کند و تن دادن لبنان به مذاکرات مستقیم، تنها به تقویت و افزایش دستاوردهای دشمن به زیان لبنان و ملت آن میانجامد.
ثانیاً: از مقامات لبنان میخواهیم که در انتخاب گزینههای انحرافی در قبال دشمن، بیش از این پیش نروند؛ چرا که این موضوع پیامدهای خطرناکی بر ثبات دولت و جامعه لبنان خواهد داشت. همچنین از آنها میخواهیم به امتیازدهیهای سریالی رایگان و سناریوی تضییع حقوق و کرامت میهن پایان دهند؛ چرا که آنها به حکم قانون، امانتدار این حقوق هستند. همچنین ما خواستار پایبندی به منافع ملی در وهله نخست و دست کشیدن از توهم امکان دستیابی به توافق صلح با این دشمن غاصب، طمعکار و اشغالگر هستیم.
ثالثاً: سؤال بزرگی که امروزه عموم لبنانیها و بهویژه مردم جنوب از مقامات کشور دارند، این است که ورود به این مسیرِ همراه با عقبنشینی از زمان توافق آتشبس در تاریخ ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴ (هفتم آذر ۱۴۰۳)، چه دستاوردی برای منافع لبنان داشته است؟ تصمیمات اشتباه در ۵ و ۷ آگوست و پذیرش حضور ناظر غیرنظامی در مکانیسم نظارتی و سپس ورود به مذاکرات مستقیم چه حاصلی داشت؟ لبنان و ملت آن از این مسیر چه چیزی جز فشار بیشتر، امتیازدهی، تجاوز و ویرانی به دست آوردهاند؟
مقامات لبنان تحت این بهانه که این مسیر تنها راه توقف آتشبس و پایان دادن به تجاوزات اسرائیل است، وارد آن شدند؛ آن هم در شرایطی که این گزینه با تخلفات قانونی و عدم اجماع ملی همراه بود و امروزه پس از گذشت یک ماه از گام نهادن در این مسیر، چه دستاوردی برای لبنان حاصل شده است؟ حاکمیت به جای عقبنشینی از این گزینه، خود را برای ورود به یک مسیر سیاسی و امنیتی جدیدی آماده میکند تا بر زنجیره امتیازدهیهای رایگان خود به دشمن بیفزاید؛ دشمنی که پس از هر دور مذاکره، بر شدت تجاوزات خود میافزاید و دایره حملات به روستاها، کشتار شهروندان، ویرانی خانهها و نقض حاکمیت لبنان را گسترش میدهد؛ تا جایی که بسیاری از لبنانیها تمدید آتشبس از طریق این مسیر را به مثابه فرصتی برای تداوم کشتار و پوششی برای تجاوز به وطنشان میدانند.
رابعاً: ما از مقامات لبنان میخواهیم تا در چارچوب اجماع ملی، در راستای تحقق ثوابت ملی صلح گام بردارند؛ ثوابتی که عبارتند از: تضمین عقبنشینی کامل دشمن از سراسر خاک لبنان، توقف نهایی و کامل تجاوزات، آزادی اسرای قهرمان ما، بازگشت فوری و عزتمندانه آوارگان به روستاها و شهرهای خود، و بازسازی ویرانیها بدون هیچگونه قید و شرط یا مانع تراشی.
خامساً: حزبالله تأکید میکند که اشغالگران صهیونیست به برکت وجود این مقاومت سلحشور، مجاهدان قهرمان، ملت فداکار و پیشگام، و تمامی نیروهای ملی و شرافتمند و آزادگان این کشور از هر طایفه و منطقهای، هرگز روی آرامش را در خاک ما نخواهند دید.
سپیده دم آزادی، رهایی و استقلال کامل، دیر یا زود خواهد دمید و لبنان بار دیگر کشوری مقتدر، آزاد و مستقل خواهد شد.
توافقنامه ۱۷ می ۱۹۸۳ (۲۷ اردیبهشت ۱۳۶۲)، توافقنامهای بود که پس از تجاوز رژیم صهیونیستی به لبنان و اشغال این کشور در سال ۱۹۸۲ ، تحت حمایت و نظارت مستقیم آمریکا در دوره «امین جمیل» رئیس جمهور اسبق لبنان امضا و بر لبنان تحمیل شد؛ اما این توافق مورد قبول اکثریت لبنانیها قرار نگرفت و آن را توافق شرمآوری خواندند که باید لغو میشد و سرانجام ۵ مارس ۱۹۸۴ (۱۵ اسفند ۱۳۶۲) دولت لبنان آن را لغو کرد.