لوپن: حمله به شارلی ابدو رنگ و بوی اطلاعاتی دارد

به گزارش پایگاه خبری شبکه العالم، ژان ماری لوپن رییس افتخاری حزب جبهه ملی فرانسه در گفتگو با یک روزنامه روسی، هفته نامه شارلی ابدو را "دشمن" حزب افراطی جبهه ملی دانست که اینک دخترش ریاست آن را به عهده دارد.

به نوشته پایگاه خبری هسپرس ،  لوپن درحالی که از تظاهرات همبستگی با مجله فکاهی و حضور سیاستمداران دراین تظاهرات انتقاد کرد و در اظهاراتی نژاد پرستانه گفت که ؛ سیاستمداران  نتوانستند کشورشان را از مهاجران جنوب حفظ کنند.

هسپرس در باره اظهارات لوپن نوشت:چنین اظهارات نژادپرستانه از سوی شخصی که حزب خود را براساس دشمنی با خارجی ها و بویژه مسلمانان تاسیس کرده است، دورازانتظارنیست.

رییس افتخاری حزب راستگرای افراطی به انتقاد خود علیه شارلی ابدو ادامه داد و روزنامه نگاران کشته شده در این حادثه را گروهی آشوبگر توصیف کرد و گفت در صورتی که این اتفاق برای روزنامه نگاران روس رخ می داد، روزنامه نگاران شارلی ابدو آنها را به سخره می گرفتند.

وی در پاسخ به سوالی درباره حمله به هفته نامه فکاهی فرانسه و اینکه بسیاری گمان می کنند که این امر یک توطئه بوده است، گفت: حمله به شارلی ابدو رنگ و بوی اطلاعاتی دارد.

لوپن خاطرنشان کرد که کارت شناسایی که در خودروی عاملان حمله به مجله پیدا شد، یادآور گذرنامه ای است که هنگام حمله به برج تجارت جهانی در سال 2011 از هواپیما سقوط کرد و بر اثر آن یکی از حمله کنندگان شناسایی شد.وی افزود چگونه می شود که هواپیما به طور کامل نابود شود اما گذرنامه آسیبی نبیند؟

رییس افتخاری جبهه ملی افراطی فرانسه خاطرنشان کرد که نمی توان سخن پلیس را باور کرد که می گوید این تروریستها به حدی احمق بودند که مدارک هویت شخصی خود را در خودرو فراموش کردند. از این رو وی تاکید کرد که حمله به شارلی ابدو نشانه های دستگاه های اطلاعاتی را دارد؛ اما تا این لحظه دلیل قاطعی در دست نداریم.

وی بعید دانست که دستگاه های امنیتی این حادثه را طراحی کرده باشند اما آنها از این حمله اطلاع داشتند و اجازه دادند تا چنین اتفاقی روی دهد، البته این اظهارات فقط در حد احتمالات است.

حمله و انتقاد ژان ماری لوپن دامن یهودی ها فرانسه را نیز گرفت؛ وی گفت: "هفته نامه شارلی ابدو از یهودیان انتقاد نمی کند؛ زیرا آنها می دانند چگونه از خود دفاع کنند". بهترین مثال جنبش فیمن است که زنان با سینه های برهنه در مقابل پاپ کلیسا در روم و تمام کلیساهای فرانسه تظاهرات می کنند؛ اما هیچ گاه آنها را در مقابل یک معبد یهودی نمی بینیم.