سرقت قصیدۀ ملک الشعرای مصر توسط وزیر فرهنگ سعودی!

به گزارش پایگاه خبری شبکه العالم، فعالان و نویسندگان عربستانی، با تاکید بر این که "عادل الطریفی" وزیر فرهنگ و اطلاع رسانی این کشور، قصیدۀ معروفی از "احمد شوقی" ملک الشعرای جهان عرب، را سرقت کرده است، بازخواست و برکناری این وزیر را خواستار شده، هشتگی تحت عنوان سرقت ادبی قصیدۀ احمد شوقی توسط عادل الطریفی، ایجاد کردند.

الطریفی، در دهمین دورۀ همایش گفت وگوی جوانان عکاظ که با حضور امیر مکه و جمعی از اندیشمندان و شاعران برگزار شد، بخش هایی از قصیدۀ معروف «قالوا فروق الملك دار مخاوف» را خواند و آن را به عنوان شعر خودش، به خالد الفیصل، امیر مکه تقدیم کرد. این در حالی است که این قصیده، سرودۀ احمد شوقی، ملک الشعرای جهان عرب و پیشگامِ ادبیات مدرن عربی است.

احمد شوقی ملک الشعرای جهان عرب

سایت روزنامه القدس العربی لندن، خاطرنشان کرد که برخی از کاربران شبکه های اجتماعی، با پیام هایی طنز، به هشتگِ اعتراض به این سرقت ادبی پیوستند.
"عادل الکلبانی" امام جماعت سابق حرم مکه، نوشت: "چرا تعجب می کنید؟ هر چه باشد او وزیر رسانه است! "
"مساعد الکثیری" از فعالان رسانه ای عربستان نیز نوشت: اشتباه نکنید، این، احمد شوقی است که قصیده را از الطریفی سرقت کرده است!
"ترکی شلهوب" دیگر فعال رسانه ای عربستان نیز تاکید کرد کمترین برخوردی که باید با این سرقت ادبی صورت گیرد، برکناری الطریفی از پست وزارت است.
"عبدالله الغذامی" استاد دانشگاه عربستانی نیز با تاکید بر اعتراضات گسترده به این سرقت ادبی، ضرورت ارائه توضیح روشن از سوی وزیر را خواستار شد و این ماجرا را به مثابۀ "دادگاه علنی فرهنگی" دانست.
"عبدالله المقحم" از مبلغان دینی عربستان نیز نوشت: اگر شوقی زنده بود، از شدت تعجب می گفت: وای بر ادبیاتی که "رفیق قافله اش، شریک دزد" باشد.
"احمد مختار" دیگر فعال رسانه ای در عرصه شبکه های اجتماعی در انتقاد از این سرقت ادبی به ماجرای سرقت دو جزیرۀ تیران و صنافیر مصر توسط عربستان اشاره کرد و نوشت: سرقت اراضی کافی نبود، اکنون کار به سرقت شعرِ بزرگ ترین شاعر معاصر، توسط بالاترین مسئول حفاظت از حقوق ادبی رسیده است.
"کریم بن غنام" نیز نوشت: با چه رویی به مصری ها نگاه کنیم، پیش از این جزیره های تیران و صنافیرشان را سرقت کردیم و اکنون وزیرمان، قصیدۀ شاعرشان را دزدید.
محمد عبدالله العزام، استاد دانشگاه نیز با تاکید بر این که هیچ شکی در سرقت ادبی بودن این ماجرا وجود ندارد، بهترین راه برای کاهش تبعات این ماجرا را "عذرخواهی روشن و آشکار و بدون هرگونه لکنت" دانست.

205