به گزارش روز شنبه پایگاه، "ایهود باراک" در حاشیه نشست اقتصادی داووس مدعی شد: "ایران به سوی نقطه ای پیش می رود، که حمله به تأسیسات آن برای جلوگیری از ساخت بمب هسته ای، فایده ای نخواهد داشت".
باراک در ادامه این ادعاها افزود: "باید تحریم های شدیدترین علیه نفت و بانک مرکزی ایران صورت بگیرد، تا همگان بسیار زود متوجه شوند که آیا ایران آمادگی دارد از برنامه تسلیحاتی هسته ای خود دست بکشد".
این ادعای باراک برای دعوت کشورها جهت تشدید فشارها بر ایران، درحالی مطرح می شود که بان کی مون دبیرکل سازمان ملل متحد در همین نشست خواستار از سرگیری گفت وگوی کشورهای غربی و ایران شد.
درحالیکه ژنرال "عامیرایشیل" رییس بخش برنامه ریزی راهبردی ارتش رژیم اشغالگر هفته پیش برای نخستین بار در تاریخ این رژیم بعنوان یک مقام رسمی اذعان کرد این رژیم تنها دارنده زرادخانه هسته ای در منطقه است، در نشست داووس سوییس هم هیچ اشاره ای به این موضوع برای محکوم کردن فعالیت های محرمانه هسته ای رژیم اشغالگر نشد.
عامیر ایشیل به روزنامه هاآرتص گفته بود: درصورت تبدیل شدن ایران به یک قدرت هسته ای، این کشور می تواند به عاملی بازدارنده در برابر اسرائیل در جنگ علیه هم پیمانانش در لبنان و غزه تبدیل شود.
با وجود اعتراف رسمی و غیر رسمی رژیم اشغالگر به داشتن سلاح هسته ای، سازمان های بین المللی، کشورهای غربی و منطقه هیچگاه واکنشی به فعالیتهای محرمانه هسته ای رژیم صهیونیستی از خود نشان نداده اند؛ ولی در مقابل همواره در مسیر برنامه صلح آمیز هسته ای ایران که کاملا زیر نظر بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار دارد، مانع تراشی می کنند.
علاوه بر مسئولان رسمی کشورهای منطقه، رسانه های عربی که همواره فعالیتهای مسالمت آمیز هسته ای ایران زیر نظر گرفته و به دنبال جریان سازی و ایجاد جنجالهای تبلیغاتی علیه این فعالیتها هستند، همیشه درقبال برنامه های محرمانه هسته ای رژیم اشغالگر و اظهارات مسئولان این رژیم در این خصوص سکوت کرده اند.
"شیمون پرز" رییس رژیم اشغالگر پیش از این در اظهاراتی با اشاره به رآكتور هستهاي این رژیم در نيروگاه ديمونا عنوان كرده بود: هيچكس نميداند كه دقيقا چه چيزي در ديمونا وجود دارد، اما تاكيد ميكنم كه سوءظنهاي كشورهاي خاورميانه در خصوص اين نيروگاه به عامل بازدارندگي اسرائيل كمك ميكند.
وي همچنین گفته بود: عدم تائيد قابليتهاي هستهاي اسرائيل سياستي هوشمندانه است و اسرائيل به حد كافي هوشمند بوده تا در تمام ساليان گذشته سياست ابهام را حفظ كند.