آزادسازی حلب؛ پایان سلطه گری عثمانی

العالم ـ سوریه

اگر به بعد اقتصادی این پیروزی بنگریم، می یابیم که حلب به رغم جنگ و محاصره همچنان پایتخت اقتصادی و صنعتی سوریه است و تاجران آن در طول تاریخ شهرت فراوانی دارند. این شهر در منتهی الیه جاده الحریر قرار دارد. تاجران حلب همواره آهن را از این شهر به مناطق دیگر منتقل می کردند؛ از این رو آزادسازی کامل حلب به معنای آغاز بهبود اقتصادی سوریه است.

از لحاظ نظامی نیز باید گفت که بازپس گیری کامل حلب و تسلط بر جاده بین المللی حلب ـ دمشق به معنای آزادسازی قریب الوقوع ادلب نیز هست و بعید است که هیات های ترکیه به مسکو برای دستیابی به فرصتی دوباره به منظور متوقف کردن عملیات ارتش سوریه و متحدانش موفقیت آمیز باشد.

از لحاظ سیاسی نیز بدون هیچ تردیدی این پیروزی به معنای درتنگنا قرار دادن اردوغان رییس جمهور ترکیه و پایان رؤیای عثمانی در حلب و پایان تهدیدات رسانه ای ترکیه به رغم استقرار گسترده تانکها و خودروهای نظامی این کشور در ادلب است.

حتی اگر آمریکایی ها شمشیر خود را برای حمایت از عملیات اردوغان در ادلب بکار گیرند، این اقدام نمی تواند از سر عشق و علاقه به اردوغان باشد بلکه برای بهره وری از او در پرونده های دیگر و دنبال کردن طرح تخریب سوریه است که در واقع یک طرح کاملا اسراییلی است و در واقع امریکا با اردوغان همان شیوه را در پیش می گیرد که با صدام هنگام اشغال کویت در پیش گرفت.

اردوغان که می گوید نگران اوضاع آوارگان است؛ در واقع او نگران مساله ای بسیار مهمتر است و آن تروریستها هستند که ممکن است به همراه همان آوارگان وارد ترکیه شوند. از سوی دیگر مخالفان وی در داخل کشور افزایش پیدا کردند علاوه بر اینکه وی با تمام ابزارهای موجود کردها را سرکوب می کند و حدود 30 هزار نفر از کسانی که گفته شده در کودتای نافرجام مشارکت کردند، به زندان فرستاد و 110 هزار نفر از نخبگان فرهیخته و افسران ارتش را از کار برکنار کرد؛ بنابراین او اینک در شرایط دشواری به سر می برد که ممکن است رؤیای سیاسی اش را به طور کامل و نه فقط در حلب منهدم کند.

در نهایت باید گفت که نبرد حلب هرگونه شک و تردید درباره بازگشت تمام مناطق سوریه تحت سیطره دولت این کشور و پایان یافتن تروریسم در سوریه را از میان برد؛ و خواه ترکها با روس ها به توافق برسند یا خیر؛ ادلب نیز دیر یا زود به آغوش میهن باز خواهد گشت.