پیشگاه الهی مقصد کمال و میعادگاه نهایی همه انسان هاست

العالم ـ زلال قرآن

به گواه آیات زیر:
1– آیه 109 سوره میارکه آل عمران:
« وَلِلَّـهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِلَى اللَّـهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ»
ترجمه: (و هر آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است همه ملک خداست و بازگشت همه امور (و موجودات) به سوی اوست).
2– آیه 4 سوره مبارکه یونس:
« إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا وَعْدَ اللَّـهِ حَقًّا إِنَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ بِالْقِسْطِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ شَرَابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْفُرُونَ»
ترجمه: (بازگشت شما همه به سوی او خواهد بود، این به حقیقت وعده خداست که او در اول، خلق را می‌آفریند و آن‌گاه (به سوی خود) برمی‌ گرداند تا آنان را که ایمان آورده و عمل صالح کردند به عدل و احسان، ثواب و جزای خیر دهد و آنان که کافر شدند به کیفر کفرشان به شرابی از آب جوشان دوزخ و عذابی دردناک معذّب خواهند گشت).
هر مخلوقی که رنگ هستی می گیرد، مبداء پیدایشش خدا، آثار هستی اش قائم به لطف خدا، و مقصد نهائی حرکت تکاملی اش پیشگاه با عظمت الهی است، و براساس وعده حق الهی و حکمت و مشیت بالغه او، میعادگاه همه انسانها پیشگاه خداوند سبحان است و هر انسانی موظف است در مدت عمر دنیائی خویش، با اغتنام فرصت و سعی و مجاهدت با حرکت در صراط مستقیم الهی خود را به آن وعده گاه برساند، و خداوند رحمان برای عملی ساختن این وعده حق و تخلف ناپذیر خود به وسیله عواملی، زمینه های تحقق آن را به طور همه جانبه فراهم فرموده است، تا انسان بتواند راه کمال خویش را به درستی بپیماید و به سعادت حقیقی نائل گردد.