نقش واقعی واشنگتن در پرونده ترسیم مرزهای لبنان و فلسطین اشغالی

العالم – نظرکده

برخی کارشناسان سیاسی به اتفاق آرا بر این باورند که موضع لبنان اعم ازدولت، ارتش و مقاومت درباره تعیین مرزها، موضعی واحد و مبتنی بر عدم چشم پوشی از حقوق، ثروت ها و حاکمیت لبنان است

کارشناسان بر این باورند که دو رویداد بزرگ سفرهوکشتاین را تحت فشار قرار داد نه فرایندی که اموس طبق آن حرکت می کرد؛زیرا بر کسی پوشیده نیست که آموس در سفر اخیر خود به بن بست رسیده و مقامات رسمی لبنان با برگزاری نشست سه جانبه در 18 مارس امسال در کاخ ریاست جمهوری به این مساله واکنش نشان دادند.

کارشناسان خاطرنشان کردند اولین رویداد ورود تأسیسات گازی عظیم «انرژین پاور» به سواحل شمال فلسطین است و رویداد دوم سخنرانی چند روز پیش سید حسن نصرالله و تحولی بود که دست کم درپویایی این روند از لحاظ سیاسی ایجاد کرد.

کارشناسان افزودند پاسخ لبنان همچنان شفاهی بوده و با رایزنی های داخلی هنوز به پاسخ کتبی تبدیل نشده و مبنای این پاسخ شفاهی نیز اطلاعات هوکشتاین در آخرین دیدار خود است که برای لبنانی ها قابل پذیرش نیست .

از سوی دیگر کارشناسان مسائل اسرائیل براین باورند که رژیم صهیونیستی درحال پیگیری سفر میانجی آمریکایی است که دارای مواضع روشنی بوده و بیانگر دیدگاههای رژیم صهیونیستی است .دولت آمریکا نیز درباره ماهیت سفر میانجی آمریکایی به منطقه با رژیم اشغالگر هماهنگ است.

آنها خاطرنشان کردند تحولات اخیر پس از ورود کشتی به میدان کاریش و پاسخ سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب الله، فضای کاملاً متفاوتی ایجاد کرد و منطقه را در وضعیتی از رویارویی فرو برد که می تواند به رویکردهای تقابلی بیانجامد و دولت آمریکا به نتایج آن اطمینان ندارد.

برخی کارشناسان حوزه رسانه نیز درهمین راستا، بر این باورند که موضع لبنان برخلاف آنچه در دوره گذشته مطرح شده، یکپارچه است، موضعی که میشل عون، رئیس‌جمهور لبنان آن را اطلاع رسانی خواهد کرد.

اما در دیدار آتی با هوکشتاین، موضع رسمی اتخاذ نخواهد کرد ولی زمینه را برای از سرگیری مذاکراتی که لبنان می‌خواهد بدون ارائه پاسخ نهایی فراهم خواهد کرد.

کارشناسان ‌افزودند عون منتظر پیشنهاد جدیدی از هوکشتاین برای موضع گیری رسمی نهایی است، اما سقف موضع گیری لبنان، بازگشت به مذاکرات غیرمستقیم با رژیم صهیونیستی است و لبنان با شروع حفاری رژیم صهیونیستی به ویژه در میدان کاریش مخالف است ، بنابراین ادامه مذاکرات با استخراج گاز و نفت توسط رژیم اشغالگر جایز نیست، در حالی که لبنان مجازبه آن نبوده و خط 29 خطی مذاکراتی است و خط 23 حداقل مرزی است که آن را می پذیرد وحاکمیت قانا کاملا برای لبنان است، بنابراین لبنان با این چشم انداز مذاکره می‌کند و سخنان هوکشتاین را می شنود. امید به مذاکرات وجود دارد، اما دست روی نقاط قوت لبنان به‌ویژه مقاومت گذاشته شده است.