در چه شرایطی خداوند از بنده خود راضی خواهد بود؟ 

العالم_زلال قرآن

به گواه آیات 20 و21 سوره مبارکه توبه:
« الَّذِينَ آمَنُوا وَ هَاجَرُوا وَ جَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ . يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوَانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُقِيمٌ»
ترجمه: ( آنان ‌که ایمان آوردند و هجرت کردند و با اموال و جان‌هایشان در راه خدا به جهاد برخاستند مقامشان در پیشگاه خداوند والاتر است، و اینان کامیابند . پروردگارشان آنان را از نزد خود به رحمتی ویژه و رضوان و بهشت‌هایی که در آن‌ها نعمت‌های فراوان و ابدی است مژده می‌ دهد).

هرچیز را خداوند تکویناً ایجاد کرده قطعاً مرضی و مورد رضایت اوست، و هر حکمی را که تشریع فرموده بطور قطع ملائم و موافق فعل خدا و مرضی الهی است، پس هر بنده جویای رضا و رضوان خداوند موظف است که درمقابل قضا و قدر الهی تسلیم بوده و به هیچ وجه از وقوع آنها کراهت به دل راه ندهد، و بر تمامی احکام تشریع شده توسط خداوند بدون هیچ اکراه و چون و چرائی گردن نهد، چرا که: رضای خدا از بنده زمانی حاصل می گردد که بنده بطور دقیق به دستورات او عمل کند، و رضای بنده ازخدا زمانی محقق می گردد که با تسلیم بودن در مقابل خداوند به رضای او راضی باشد.