قلعه آوارسین از شمال به اراضی روستای صقین و از غرب به روستای آوارسین و از بقیه جهات به ارتفاعات محدود است و در ارتفاع هزار و 556 متر از سطح دریا واقع شده است و وضعیت مالکیت آن دولتی است.
حمدالله مستوفی بنای قلعه آوارسین را به بکر بن عبدالله از اصحاب حضرت رسول (ص) نسبت میدهد که به امر عمر خلیفه دوم در سال 22 هجری به آذربایجان لشگر کشید.
آثار به دست آمده نشان میدهد که این قلعه در دوره اشکانی یا اوایل دوره ساسانی ساخته شده و در دوره اسلامی نیز مورد استفاده قرار گرفته است.
این قلعه دارای 5 برج مدور برای نگهبانی است و بلندترین برج آن به ارتفاع بیش از 800 متر از ته دره، در جبهه غربی هنوز پابرجاست. این قلعه احتمالاَ از استحکامات دفاعی بابک خرمدین در منطقه قره داغ آذربایجان بوده است.
این قلعه در دوران آبادانی 300 متر طول و 100 متر عرض داشته و در قسمتهای شمال و جنوب قلعه آثاری از بقایای معماری به چشم میخورد و نیز در قسمت شمال قلعه برج دیدهبانی وجود دارد و ورودی قلعه نیز از این سمت میباشد و دلیل آن وجود پلکانهایی است که قسمتی از آن باقی مانده است و این پلکانها روی صخرههای طبیعی کنده شدهاند.
در قسمت جنوبی قلعه دو آب انبار مجزا در کنار هم که یکی به صورت مسقف و دیگری روباز است وجود دارد.
قلعه آوارسین به لحاظ تاسیسات معماری بر جای مانده شامل برجها و دیوارها و آب انبار حائز اهمیت است.
سفالهای هزاره اول قبل از میلاد درصد کمتری از سطح قلعه را به خود اختصاص داده و آثار مربوط به این دوره بیشتر تاسیسات معماری را شامل میشود و سفالهای اسلامی عمدتا به صورت چرخساز با خمیره نخودی و قرمز و تمپر مواد کانی ساخته شدهاند.
این قلعه به شماره 22529 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است و در گذشته کاربری دفاعی داشته و فعلا متروکه میباشد.