دمشق پایتخت سوریه معروف به دروازه تاریخ است. دمشق از کهنترین شهرهای جهان میباشد، از ۸ تا ۱۰ هزار سال قبل از میلاد پیوسته محل سکونت انسان بوده به همین دلیل آن را نخستین پایتخت دنیا مینامند. این شهر در دورههای مختلف پایتخت و مرکز حکومت سلسلهها و امپراطوریهای مختلف بوده و پس از آنکه در سال ۶۳۶ میلادی پایتخت جهان اسلام شد، به مهمترین شهر جهان اسلام مبدل شد و در مدت کوتاهی، پس از آنکه مرکز خلافت امویان شد به اوج شکوفایی خود رسید. امویان که امپراتوریشان در حد فاصل سالهای ۶۶۱ تا ۷۵۰ میلادی، از کوههای پیرنه در اروپا تا آسیای میانه و مرزهای چین گسترش یافت و بزرگرین دولت تاریخ اسلام را ساخت. دمشق در تمام دورانها جایگاهی ویژه داشتهاست زیرادر طول هزاران سال پایتخت و مرکز حکومت پادشاهان و امپراطوریهای بزرگی بوده و در آن فرهنگ، هنر، ادبیات و دست آوردهای ملتهای زیادی، شکل گرفت ومردان و زنان پرآوازهای از تاریخ نگاران، دانشمندان، اندیشمندان، شاعران، ستاره شناسان، بزرگان دینی و پیامبران بسیاری از این خطه برخاستند و در مسیر گسترش و پیشرفت فرهنگ، دانش و دانایی و تبلیغ ادیان مختلف تلاشهای فراوانی کردند.
سلسه های تاریخی:
دمشق پایتخت سوریه معروف به دروازه تاریخ است
تمدنهای قدیم سوریه و جزیره ۵۵۰۰ ق. م - ۳۰۰۰ ق. م
سومریان (سرتاسر سوریه) ۲۱۳۰—۱۲۵۰ ق. م
اکدیها (شرق و شمال) ۲۲۵۰ - ۲۲۰۰ ق. م
اموریها ۲۲۰۰ - ۱۸۸۰ ق. م
بابلیها (شرق سوریه) ۳۵۰۰ ق. م - ۲۶۵۰ ق. م
آرامیها ۱۸۰۰ - ۷۹۵ ق. م
آشوریها(مناطقی از شرق سوریه) ۱۰۵۰ - ۶۰۰ ق. م
ایرانیها ۵۵۰ - ۳۳۲ ق. م
یونانیها ۳۳۲ - ۶۳ ق. م
رومیان ۶۳ ق. م- ۶۳۶ م
خلفای راشدین ۶۳۲ - ۶۶۱ م
امویان ۶۶۱ - ۷۵۰ م
عباسیان ۷۵۰م-۱۲۵۸م
ایوبیان ۷۵۰ - ۱۲۵۸ م
ممالیک ۱۲۶۰ ۱۵۱۷ م
امپراتوری عثمانی ۱۵۱۶ - ۱۹۱۸ م
انگلیس و فرانسه ۱۹۱۸ - ۱۹۲۰ م
ملک فیصل ۱۹۲۰ - ۱۹۲۱ م
استعمار فرانسه ۱۹۲۰ ۱۹۴۶م
استقلال سوریه (جمهوری عربی سوریه) ۱۹۴۶
سوریه و محور مقاومت:
سوريه به صورت رسمي از مقاومت اسلامي در منطقه حمايت مي كند
سوریه یکی از کشورهای مؤثر در خاورمیانه به شمار می آید. این کشور در محور مقاومت قرار دارد و با هرگونه سازش با رژیم صهیونیستی مخالف است. به همین دلیل این کشور هیچگاه رابطه خوبی با آمریکا نداشته است.
سوریه نخستین بار در سال 1991 در کنفرانس صلح مادرید با رژیم صهیونیستی وارد مذاکره شد در این کنفرانس موضوع "زمین در برابر صلح" مطرح شد که در واقع مربوط به بازگرداندن جولان اشغالی به سوریه در برابر صلح با رژیم صهیونیستی بود البته به شرط پایبندی این رژیم به بازگشت آوارگان و اعتراف به حقوق کامل فلسطینیها و اعراب سال 1948؛ اما نتایج این کنفرانس هیچگاه عملی نشد. در سال 2000 نیز در جریان طرح سازش کشورهای موسوم به میانه رو عربی با رژیم صهیونیستی در بیروت این موارد دوباره مطرح و تأکید شد که رژیم صهیونیستی باید تا مرزهای قبل از جنگ 1967 عقب نشینی کند، ولی این طرح نیز با مخالفت رژیم صهیونیستی به جایی نرسید.
سوریه به صورت رسمی از گروه های مقاومت حمایت می کند.
مخالفت سوریه با اشغال عراق:
اشغالگران آمريكايي در عراق
سوریه به شدت با حمله آمریکا به عراق و اشغال این کشور مخالفت کرد.
دمشق از کشورهای عربی خواست با آمریکا و غرب در حمله به عراق همکاری نکنند. البته با این وجود برخی کشورهای عربی منطقه خلیج فارس که پایگاههای آمریکا در آنجا قرار دارد، به گذرگاهی برای نیروهای نظامی جهت لشکرکشی به عراق تبدیل شدند.
کشور سوریه مانند جمهوری اسلامی ایران، در دوران رژیم بعث و حتی پس از سرنگونی این رژیم و اشغال عراق، پذیرای شمار قابل توجهی از آوارگان عراقی بود و به مردمی که از جنگ و خون ریزی آواره شده بودند پناه داد.
ترور رفیق حریری:
پس از ترور رفیق حریری نخست وزیر لبنان در سال 2005، برخی طرفهای منطقهای و فرامنطقهای به ویژه آمریکا و عربستان، بدون هیچ دلیل و مدرکی سوریه را به دست داشتن در این ترور متهم کردند.
در پی این اتهامات واهی فشارهای غرب علیه سوریه شدت گرفت و پس از آن شورای امنیت در قطعنامه 1559 خواستار خروج ارتش سوریه از لبنان شد.
سرانجام سربازان ارتش سوریه که پس از جنگهای داخلی در لبنان برای کنترل اوضاع این کشور و پایان دادن به درگیریها و جنگ به این کشور اعزام شده بودند، در سال 2005 پس از 28 سال از لبنان خارج شدند.
پس از رسوایی این توطئهها ضد سوریه، روابط دمشق - بیروت در سال 2008 بهبود یافت و دو طرف سفارتخانه های خود را بازگشایی کردند.
اصلاح و تغییر در سوریه:
بشار اسد از سال 2000 و پس از رسیدن به ریاست جمهوری خواستار اصلاح و مبارزه با فساد در دستگاه ها و اداره ها شد و اداره ای را برای نظارت و بازرسی تأسیس کرد.
بشار اسد همچنین با وجود بحران در این کشور در سال 2011 و ورود ارتش و نیروهای امنیتی به جنگ با گروههای مسلح و تروریستی که از جانب غرب و هم پیمانان منطقهای آن به ویژه قطر، عربستان و ترکیه حمایت میشوند، به تلاشهای خود برای اصلاح و تغییر در این کشور ادامه داد.
طی این دوره با برگزاری انتخابات پارلمانی، تغییرات بسیاری در مجلس الشعب صورت گرفت و قانون اساسی جدید پس از تدوین به همه پرسی گذاشته شد. وی همچنین علاوه بر ایجاد طرحهایی برای برون رفت از بحران و جنگ، و گفت وگوی گروههای مختلف؛ در چندین مرحله با آزادی زندانیانی که در جریان حوادث این کشور پس از سال 2011 دستشان به خون مردم و نیروهای ارتش و امنیتی آغشته نشده بود، موافقت کرد.