به گزارش پایگاه اطلاع رسانی العالم، بسیاری از خبرنگارانی که در بحرین فعالیت میکردند به جرم آنچه مقامات آلخلیفه آن را پوشش ناعادلانه تحولات میدانند، حکم اخراج در کمتر از یک هفته میگیرند. در این میان روایت فردیک ریچر خبرنگار خبرگزاری رویترز در بحرین مانند داستان خبرنگار سیانان و العالم در بحرین خواندنی است. او از رفتارهای ماموران خشن وابسته به آلخلیفه و اشغالگران سعودی نه تنها با مردم، بلکه با خبرنگاران سخن میگوید.
هنگامی که وزارت اطلاع رسانی بحرین تلفنی با من تماس می گیرد می دانم که به خاطر پوشش خبری حملات نیروهای امنیتی به شیعیان مخالف دولت باید به سؤالات مسئولان این وزارتخانه جواب بدهم.
از زمان ورودم به بحرین هر دو هفته یک بار به علت پوشش خبری آنچه شیعیان این کشور تبعیض علیه خود می نامند، به مراکز دولتی احضار می شوم و یک بار نیز فردی نیمه شب با من تماس گرفت و با لحنی تند صحبت کرد.
سه شنبه هفته گذشته به مقر وزارت اطلاع رسانی احضار شدم و مسئولی به نام شیخ عبدالله بن نزار آل خلیفه به بهانه پوشش خبری غیرعادلانه تحولات بحرین از من خواست از کارم دست بکشم و ظرف یک هفته خاک این کشور را ترک کنم. دولت بحرین اعلام کرد که دفتر رویترز را در منامه نخواهد بست و هر خبرنگار دیگری را که این خبرگزاری پیشنهاد کند، خواهند پذیر فت .
خبرنگار اخراج شده رویترز در حکایت خود از وضعیت بحرین در طول سه سال گذشته مینویسد: سال 2008 که وارد بحرین شدم این کشور مرکز تجاری و مالی فعالی بود ولی هم اکنون که آماده ترک این کشور می شوم ترس و هراس آن را فراگرفته است.
هتلهای بحرین مملو از بانکداران و مسئولان اجرایی بود که برای بررسی مساله سرمایه گذاری به اینجا آمده بودند و کسی گمان نمیکرد که آتش نارضایتی روزی از زیر خاکستر زبانه بکشد و منجر به آغاز اعتراضات مردمی گسترده در مرکز منامه شود.
ده ها هزار نفر از مردم سراسر جهان هر سال به بحرین می آمدند تا در مسابقه جایزه بزرگ اتومبیلرانی فرمول یک حضور داشته باشند.
ریچر در ادامه به مختصات سیاسی در بحرین میپردازد و مینویسد: مجلس بحرین اختیارات اندکی دارد. فراکسیون شیعی مخالف "وفاق ملی" از 40 کرسی مجلس 18 کرسی را در دست دارد که این امر باعث شده است نمایندگان شیعی فرصتی برای بررسی پروندههای فساد و تبعیض علیه شیعیان در استخدام و خدمات پیدا کنند.
گروه هایی که اکثراً شیعه بودند، در ماه فوریه برای برخورداری از آزادیهای بیشتر، پایان یافتن تبعیض فرقهای و تشکیل نظام پادشاهی مشروطه به خیابانها ریختند و این اعتراضات چند هفته ادامه داشت و کار به جایی رسید که برخی معترضین خواستار سرنگونی نظام پادشاهی شدند.
معترضان بحرینی با الهام گرفتن از قیام های مردمی تونس و مصر که به سرنگونی رؤسای جمهور این دو کشور انجامید، به خیابانها آمدند و دولت منامه وضعیت فوق العاده اعلام کرد و ایران را به دامن زدن به اعتراضات متهم کرد و از کشورهای خلیج (فارس) از جمله عربستان خواست نیروهای خود را به بحرین بفرستند؛ سپس حملات نیروهای امنیتی به مناطق شیعه نشین، فعالان و کارمندان بخشهای بهداشت و رسانه آغاز شد.
دستکم 29 نفر شامل 23 شیعی، دو تبعه خارجی و 4 نیروی امنیتی در اعتراضات ماه فوریه کشته شدند.
صدها نفر نیز یا بازداشت یا از کار دولتی خود اخراج شدند. دولت بحرین ایران و حزب الله لبنان را به تحریک معترضان متهم کرد، متهم دیگر دولت بحرین رسانههای جهان هستند که از نظر دولت حامی معترضین هستند.
قبل از آنکه دستور اخراج من از بحرین صادر شود، به خبرنگاران اجازه ورود داده نمی شد و خبرنگاران یا از فرودگاه برگردانده می شدند یا روادید ورود به آنها داده نمی شد. گروه خبری شبکه سی.ان.ان پیش از مصاحبه با یک فعال حقوقی بحرین بازداشت شد.
با گسترش رعب و وحشت در بحرین مردم از مصاحبه تلفنی با من خودداری کردند و فقط رو در رو آن هم محرمانه با من مصاحبه می کردند.
من برای دستیابی به منابع خبریام از جمله مشاوران غربی دولت بحرین، مجبور شدم محرمانه با منابع خبری مصاحبه کنم زیرا منابع خبری می گفتند که تلفن و ایمیل آنها تحت کنترل دولت است. مطر مطر عضو فراکسیون جمعیت وفاق ملی یکی از این منابع خبری بود تا اینکه در ماه فوریه در اعتراض به برخورد خشونت آمیز پلیس با معترضان استعفاء کرد و از روز 29 آوریل ارتباط وی با من قطع شد.
کلید واژه ها