به گزارش پایگاه خبری شبکه العالم، به گفته اسپینوزا، عناصر داعش با گروگان هایی که درصدد فرار می آمدند بسیار بی رحمانه برخورد می کردند. چهار گروگان غربی درصدد فرار بودند که موفق نشدند. "جیمز فولی" خبرنگار آمریکایی که ماه اگوست 2014 سرش را قطع کردند، "جان کانتالی" تبعه انگلیسی که همچنان گروگان داعش است، "نیکولاس هنین" که آوریل 2014 آزاد شد و "دانیال رای" خبرنگاری که در ماه ژوئن آزاد شده از جمله این گروگان ها بودند که نتوانستند موفق به فرار شوند.
وی گفت: فولی و کانتالی دو بار درصدد فرار برآمدند که هر دو بار نیز موفق نشدند و به همین دلیل هفته ها تحت شکنجه بودند. یکی از انواع شکنجه ها غرق مصنوعی یا همان توهم غرق شدن بود که نیروهای آمریکایی در زندان گوانتانامو استفاده می کردند.
خاوير اسپينوزا هنگام بازگشت به کشورش
به گفته وی، دانیال رای، یک بار توانست فرار کند، اما بار دیگر به دام افتاد و چند روز از سقف آویزان شد و دست و پاهایش با زنجیر به شدت بسته شد به گونه ای که استخوان های او دیده می شد و چند روز نیز او را گرسنه و تشنه نگه داشتند.
وی افزود: به مدت سه ماه به آنها اجازه حمام ندادند، به گونه ای که بدن آنها مانند خوک بو می داد.
دیدی فرانسوا گروگان آزاد شده فرانسوی نیز اعلام کرد که به شدت و به صورت سازمان یافته شکنجه می شد و او را گرسنه نگه می داشتند. "فدریکو موتکا" و "دیوید هاینس" دو نیروی امدادگر ایتالیایی نیز که در قالب یک جمعیت خیریه فعالیت می کردند اعلام کردند که به شدت آنها را گرسنه نگه داشتند و در روز فقط چهار یا پنج حبه زیتون به آنها داده می شد.
گروگان سابق ایتالیایی تأکید کرده است که به گروگان ها لباس های نارنجی رنگ مانند لباس زندانیان گوانتانامو داده بودند که باید می پوشیدند و آنها را با اعداد مشخص می کردند و به جای صدا زدن نامشان شماره اعدادشان را صدا می زدند و هنگام حضور عناصر داعش نیز باید خم می شدند و دستانشان را روی دیوار می گذاشتند.
زندان گوانتانامو