العالم - ایران
سید حسن خمینی در ادامه این مطلب افزود:
"مى گفتند وقتى جاى خواب امام را انداختم و امام به بستر رفتند، من آمدم به طبقه ى پایین ، ولى چند لحظه بعد یادم افتاد که چیزى را جا گذاشته ام ، رفتم که آن را بردارم ، دیدم که امام به راحتى به خواب رفته اند و سپس دقیقاً مطابق شب هاى دیگر پس از ساعاتى براى نماز شب برخواستند.
حقیقت آن است که همه ما شب هایى را گذرانده ایم که فرداى آن کار مهمى داشته باشیم و مى دانیم اضطراب لازمه ى چنین شب هایى است و به همین جهت مى توانیم درک درستى از اهمیت این آسودگى و از غیر عادى بودن این آرامش و طمأنینه روحى امام پیدا کنیم. در شبى آنچنان مهم - که تاریخ سرزمین ما را رقم زد و به جرأت مى توان گفت علاوه بر اینکه مهمترین شب در زندگى امام بوده ، در تاریخ ایران از شبهاى کم نظیر به حساب مى آید- چنین آرامش روحى تنها و تنها بر ضمیرى آرام و جانى مطمئن به رحمت خدا و دلى سرشار از اعتماد به مردم مستولى مى شود.
همه کسانى که امام را مى شناسند و از نزدیک توفیق دیدار ایشان را داشته اند به خوبى واقفند که همین آرامش که ریشه در توکل به خدا و اعتماد به فهم و قدرت مردم داشت ، بزرگترین رمز توفیقات ایشان بود. نکته اى که در همین عکس به خوبى هویداست.»