دکتر مضاوی الرشید، در مقاله ای در روزنامه القدس العربی، اختلاف رژیم سعودی با دیگر رژیمهای عربی را 2 مورد دانست و گفت: نخستین مورد آن است که، با وجود آن که عربستان همان شیوه های سرکوبگرانه کشورهای همسایه عربی را در پیش گرفته است؛ بازداشت انسانهای بیگناه بصورت محرمانه باقی می ماند و بیشتر رسانه های جهانی به این موضوع نمی پردازند؛ به همین دلیل معمولا موضوع بازداشت شدگان سیاسی در این کشور مخفی می ماند، و این مساله فقط توسط مراکز حقوق بشر و یا صفحات اینترنتی مطرح می شود.
در ادامه این مقاله آمده است: روش دوم آن است که رژیم سعودی یک خانواده کامل را بازداشت می کند، و یا اینکه با حذف مردان خانواده، زنان را در جامعه ای که محدودیتهایی برای فعالیت و رفت و آمد های روزمره آنها اعمال شده است، تنها می گذارد.
وی با انتقاد از وابستگی رسانه های عربستان به رژیم سعودی گفت: این رسانه ها وسیله ای برای ستایش مسئولان این رژیم سرکوبگر و سرپوش گذاشتن بر واقعیت ها هستند.
این نویسنده عربستانی تاکید کرد: اخیرا نوع جدیدی از تبلیغات سعودی ها برای آرام کردن مردم عربستان ایجاد شده است که بر مظلوم نمایی این رژیم، تکیه دارد.
نویسنده این مقاله تاکید کرد: سرکوب گری های رژیم سعودی از سال 1995 شدت بیشتری یافته است.
وی افزود: دوران حکومت ملک عبدالله با دو وضعیت همراه شد، یکی جهش آشکار اقتصادی، که به اقتصاد جهانی و افزایش بهای نفت مرتبط بود و ناشی از دوراندیشی پادشاه نیست؛ و دوم سرکوبگری و اقدامات تروریستی رژیم سعودی که در تاریخ عربستان بی سابقه است.
این نویسنده عربستانی خاطرنشان کرد: هر شهروند عربستانی یک متهم است مگر آن که بیگناهی او ثابت شود؛ هم اکنون زندانها از مردم عربستان پر شده است. خیابانها نیز پر از ماموران و دوربین ها است، و این زندان بزرگ بصورت 24 ساعته کنترل می شود.