"هانی الفردان" نویسنده بحرینی با اشاره به محدودیت شدید آزادی های دینی و فردی در این کشور و نقض حقوق بشر، در مقاله ای نوشت: برگزاري تظاهرات نيازمند مجوز است، برگزاري تحصن نيازمند مجوز است، قدم زدن با چهار تن از دوستان و نفر پنجم يك جمع پنج نفره بودن نيازمند مجوز است، شركت در هيات عزاداري آن هم در كشوري كه در آن عبادات و مناسبت هاي مذهبي محترم شمرده مي شود؛ نيازمند مجوز است.
وی افزود: بايد پرسيد در كشوري كه باید اسلامي باشد، آيا نماز را مي توان به جماعت خواند، يا آن هم نيازمند مجوز است؟ مايه ننگ و شرمساري است كه مساجد و خانه هاي خدا ويران شود حتي اگر مجوز ساخت نداشته باشند، تا جايي كه حتي گزارش كميته تحقیق نيز به اين موضوع اذعان داشت، و آن را تعرض به يك طايفه خاص برشمرده است.
الفردان با مطرح کردن این سئوال که آيا عبادت بايد با موافقت دولت انجام شود؟ ، نوشت: كار دولت به حدي از انحطاط كشيده است كه در رفتار خود حتي براي خدا نيز جايگاهي قائل نشده است. حوادث روز جمعه به ويژه حمله به نمازگزاران با استفاده از گازهاي سمي مايه ننگ و شرمساري است. حمله به نمازگزاراني كه در حال اقامه نماز در مساجد منهدم شده بودند.
وی با اشاره به جنجالی شدن موضوع حمله نيروهاي امنيتي مصري به شرکت کنندگان در نماز جمعه روی پل 6 اكتبر گفت: وقتي به نمازگزاران بحريني حمله شد، همه چشم هاي خود را بستند، تا اين واقعه را ناديده بگيرند. آيا نمازگزاران مصري مسلمان هستند، و نمازگزاران بحريني مشرك اند؟
الفردان خاطرنشان کرد: مايه ننگ و شرمساري است كه رواج دهندگان طايفه گری در قبال حمله به نمازگزاران در كشوري اسلامي سكوت پيشه كرده اند؛ اما همين افراد زماني كه فرانسه اعلام كرده بود قصد دارد جلوي اقامه نماز مسلمانان در خيابان ها و اماكن عمومي را به طور كامل بگيرد، جنجالي بزرگ به راه انداخته بودند.
وی افزود: در آمريكا از نماز خواندن يك شهروند مسلمان در خيابان به اين بهانه كه يك مكان عمومي است جلوگيري شد، آن گاه آن شهروند مسلمان در اعتراض به اين قانون بر روي خودروي خود كه ملك خصوصي او بود جانماز گسترد و نماز گزارد؛ اين اتفاق در يك كشور غيرمسلمان افتاد اما دولت بحرين و وزارت كشور با چه توجيه و بهانه اي نمازگزاران را سركوب كرد، و چرا هنگامي كه اذان سر دادند آن ها را با شليك گازهاي سمي خفه كرد.
این نویسنده بحرینی ادامه داد: وزارت كشور در قبال اين موضوع هيچ واكنشي نشان نداده است زيرا نمي تواند چيزي در اين زمينه بگويد و حتي توجيهي بتراشد، زیرا هرگونه اظهار نظري در اين زمينه مي تواند به فاجعه و رسوايي بزرگي براي وزارت كشور تبديل شود به همين سبب سكوت را بر اظهار نظر در اين خصوص ترجيح داد، به اين اميد كه اين فاجعه به فراموشي سپرده شود.
وی افزود: پس از صدور گزارش كميته حقيقت ياب ، وزارت كشور با ثبت صحنه هاي فجيعي در بحرين مواجه شد، و اين مساله نشان مي دهد كه كنترل سازمان امنيت كاملا از دست وزارت كشور خارج شده است و به همين سبب است كه وزارت كشور همه اتفاقاتي كه در اين كشور مي افتد را اشتباهات فردي و شخصي جلوه مي دهد؛ اما اين مساله سران دولت و وزارت كشور را در تنگنا قرار مي دهد زيرا اين سوال مطرح مي شود كه مگر نيروهاي امنيتي تا چه حد از كنترل وزارت كشور خارج شده اند كه اين همه اشتباهات شخصي اتفاق مي افتد ؟