سوریه و ونزوئلا؛ تروریسم آمریکا و جنگ اقتصادی

العالم - تحلیل روز

تحولات در سوریه و ونزوئلا با شتاب پیش می روند. همانطور که طرح آمریکا در سوریه شکست خورد، این تحولات حکایت از آن دارد که طرح آمریکا در ونزوئلا هم شکست خواهد خورد.

شباهت زیاد بین مقدمات جنگ تحمیلی علیه سوریه و ونزوئلا محور سفر وزیر خارجه ونزوئلا به دمشق بود. خورخه آریاسا در سفری دوره ای به چند کشور از شهر بیروت وارد دمشق شد.

وی در کنفرانس مطبوعاتی خود با ولید المعلم وزیر خارجه سوریه در مقر وزارت خارجه سوریه تاکید کرد که تجربه سوریه در جریان بحرانش، درسی برای ونزوئلا درخصوص "چگونگی مقابله با توطئه" است.

آریاسا از اتفاق نظر خود با مسئولان سوری سخن گفت و تاکید کرد که شباهت های زیادی بین سوریه و ونزوئلا وجود دارد.

وزیر خارجه ونزوئلا تاکید کرد: "وقتی پیروزی نهایی در سوریه تحقق یابد، ما در اینجا خواهیم بود و در جشن آن شرکت خواهیم کرد."

طبیعتا تجربه پربار دولت سوریه بعد از مقابله با جنگ ظالمانه تحمیلی علیه این کشور حکایت از آن دارد که مقدمات بحران در ونزوئلا با اتفاقات سال 2011 میلادی در سوریه شباهت زیادی دارد زیرا در آن زمان کشورهای تصمیم گیر در عرصه سیاسی جهان به دو گروه تقسیم شدند.

گروه اول زیر پرچم آمریکا قرار گرفتند و اکثر کشورهای اروپایی به طور ناهمگون به این گروه کمک کردند. اینها به طور گسترده از گروههای مسلحی که در سراسر سوریه مستقر شدند، حمایت کردند و به این صورت، تلاش برای ضربه زدن به ارکان جامعه سوریه آغاز شد. این دقیقا همان کاری است که اکنون در ونزوئلا در جریان است زیرا قدرت های استکباری جهان بعد از به رسمیت شناختن غیرقانونی خوان گوایدو رئیس پارلمان ونزوئلا به عنوان رئیس جمهور خودخوانده این کشور و ضربه زدن به شخص نیکولاس مادرو رئیس جمهور منتخب و قانونی ونزوئلا، روی جامعه این کشور سرمایه گذاری می کنند.

در مقابل، روسیه و چین و آفریقای جنوبی همچنان سنگر رویارویی با آمریکا را حفظ کردند زیرا معتقدند که اقدامات واشنگتن نقض قوانین و عرف بین المللی به شمار می رود.

همانطور که شبکه تلویزیونی رسمی ونزوئلا اعلام کرد که این قدرتهای استکباری در مرحله بعدی، بسترسازی جهت تشکیل گروهها و هسته های مسلح در داخل ونزوئلا و مسلح کردن فوری برخی از آنها را در پیش گرفته اند. این امر از طریق مرزهای کلمبیا که در خصومت و دشمنی علیه دولت ونزوئلا مشارکت دارد، اتفاق افتاده است.

وجه تشابه دیگری که در جریان سفر وزیر خارجه ونزوئلا به دمشق درباره آن سخن گفته شد، همان موضع کشورهای منطقه و همسایه است. یعنی همانطور که سوریه از دخالت های کشورهای همسایه به نفع طرح آمریکایی – صهیونیستی و گشوده شدن مرزهای آنها به روی تروریست ها و ورود سلاح رنج کشید، ونزوئلا نیز رنج می کشد زیرا آمریکا کلمبیا را به گذرگاه و مقری و برای اقدامات خود علیه ونزوئلا تبدیل کرده است.

علاوه بر کلمبیا، کشورهای دیگری نظیر برزیل نیز هستند که آمریکا آنها را فقط در ارتباط با پرونده ونزوئلا همپیمانی اضطراری تلقی می کند.

وجه تشابه دیگر بین سوریه و ونزوئلا تحریم های اقتصادی است، این تحریم ها از آغاز جنگ تحمیلی علیه سوریه اعمال شد و ترامب نیز از اوت سال 2017 میلادی تحریم های اقتصادی را علیه ونزوئلا برقرار کرد.

اکنون نیز ما شاهد تحریم نفتی جدیدی هستیم که بر رنج و مشکلات ملت ونزوئلا خواهد افزود.

علاوه بر اینها، وجوه تشابه زیاد دیگری نیز بین سوریه و ونزوئلا وجود دارد که در سطور محدود این مقاله نمی گنجد.

خوی وحشگیری آمریکا در سایه سکوت سازمان ملل و ناتوانی قدرت های بزرگ، بخشی از سیاست آمریکا است که درحال تبدیل شدن به یک نمونه مغایر با همه تئوری های سیاسی است.

آمریکا براساس این سیاست در مسیر دنیایی گام بر می دارد که در آن زبان زور حاکم است و هیچ ارزشی برای قوانین بین المللی و عرف انسانی قائل نیست.

این وضعیت، مقابله با آمریکا در جای جای کره خاکی را تبدیل به وظیفه ای انسانی و ضرورتی اجتناب ناپذیر برای بازگرداندن صلح می کند زیرا این کره خاکی نیاز دارد که سلطه گری و ظلم آمریکا در آن پایان یابد.

حسین مرتضی - العالم