اسرائیل؛ فراتر از بحران تشکیل دولت/ اسراری که خیلی ها نمی دانند!

العالم – تحلیل روز

اکنون، ماموریت تشکیل دولت به "بنی گانتس" محول شده است که برای تشکیل دولت با میرتس و حزب کار با حمایت فهرست عربی مشترک تلاش خواهد کرد. از آنجایی که لیبرمن، هرگز از مخالفت خود با مشارکت با دولت تحت حمایت عرب ها عقب نشینی نخواهد کرد، این فرد، از حضور در جلسه رای گیری برای دولت به ریاست گانتس حضور نخواهد داشت و درآن صورت، گانتس، دولتی را تشکیل خواهد داد که کلیدش به دست لیبرمن خواهد بود.

مهم ترین دستاورد برای لیبرمن، دور کردن نتانیاهو از نخست وزیری آینده اسرائیل است و درصورت سقوط دولت و برگزاری انتخابات جدید، نتانیاهو به عنوان رئیس مخالفان، بسیار ضعیف تر از زمانی است که نخست وزیر باشد. این سناریو در این مرحله وارد است و احتمال اجرایی شدن آن زیاد است.

مساله ای که خیلی ها متوجه آن نیستند، این است که بحران در داخل رژیم اسرائیل، بیشتر از آن که سیاسی باشد، بحرانی اجتماعی است که علت آن، تناقض میان اقشار مختلف جامعه اسرائیل است، لیبرمن قبل از اینکه نتنیاهو مامور تشکیل دولت شود، وی را به باد انتقاد گرفت و گفت که وی برای تشکیل دولتی دینی تلاش می کند. دراین جا، این مساله قابل توجه و ملاحظه است که چرا نتانیاهو نتوانست طبق معمول، دولتی راست گرا تشکیل دهد؟

پاسخ این است که راستگرایان لائیک، راست گرایی مذهبی را بیشتر از چپ ها دشمن خود می دانند، بنابراین، دیدار بین راست گرایان لائیک و راست گرایان مذهبی، تقریباً غیرممکن شده است ، چرا که راستگرایان لائیک، راستگرایان مذهبی را باری بر دوش جامعه اسرائیل می دانند و می گویند که آن ها مبالغ سنگینی را برای مدارس دینی دریافت می کنند، این درحالیست که اعضای آن در ارتش اسرائیل خدمت نمی کنند.

اما تناقض دیگری که وجود دارد، میان لائیک های میانه رو و متدینین یهودی است، لائیک ها که خود را اساس و پایه دولت اسرائیل به شمار می آورند، معتقدند که متدینین تلاش می کنند با تحمیل تعالیم و ارزش های دینی بر مردم و وادار کردن آن ها به قبول ارزش هایی که مردم آن ها را باور ندارند، بر رژیم اسرائیل سلطه پیدا کنند.

افزون بر تناقض هایی که این مقاله، جای مطرح کردن آن نیست، مساله دیگری نیز وجود دارد و آن، این است که جامعه اسرائیل دراین بحران، شاهد تناقض بیشتر بود و شاید بنیامین نتانیاهو علت اصلی برای شناسایی عمق تنش های بین اسرائیلی هاست و کسی که واقعیت اوضاع اسرائیل را پس از سال 1996 یعنی بعد از کشته شدن اسحاق رابین، ارزیابی می کند، درمی یابد که تشکیل دولت با ثبات در اسرائیل ، تقریباً غیرممکن شده است و از آنجایی که تناقض ها رو به افزایش است، هر گونه انتخاباتی در آینده، بحرانی بزرگ تر را به دنبال خواهد داشت.

فارس الصرفندي