العالم-در گوشی
تحلیلگران می گویند تهدیدات اردوغان به اقدام نظامی جدید در شمال سوریه را نمی توان چیزی جز وقت کشی یا فرار روبه جلو توصیف کرد.
اظهارات مقامات روسیه، پس از نشست پوتین و اردوغان، نشان می دهد که پوتین ضرورت پایبندی ترکیه به تعهدات خود در ادلب را به اردوغان گوشزد کرده و اردوغان نیز از اخطارهای امنیتی صحبت کرده که ترکیه به دلیل فعالیت گروه های کُردی با آن مواجه است. اما نتیجه چه بود؟
در واقع نتیجه نشست پوتین و اردوغان در سوچی با شفافیت اعلام نشد و در حالی هر دو طرف آن را مثبت اعلام کردند که تحلیلگران نتوانستند آنچه بعدا اتفاق افتاد را "مثبت" توصیف کنند.
روسیه پس از این نشست تاکید کرد که ادامه حضور گروه های تروریستی در ادلب را نمی پذیرد، درحالیکه اردوغان به توسعه طلبی نظامی احتمالی ترکیه در شمال سوریه و عدم پذیرش آنچه "حملات و تنش آفرینی های مدیریت شده از شمال سوریه" نامید، اشاره می کرد.
اینجاست که به عقیده تحلیلگران اردوغان برای پایبندی به تعهداتش در ادلب شروط جدیدی وضع را مطرح کرده و به عبارتی باز هم از تعهداتش طفره می رود. سوال اینجاست که چرا اردوغان حاضر به ترک سوریه و واگذار کردن قضیه ادلب به روسیه به عنوان امری داخلی نیست؟ اگر دولت سوریه دوباره کنترل سرزمین هایش را بدست گیرد، آیا با وجود اینکه محکم کردن امنیت مرزهایش با ترکیه به سود هر دو طرف است، آنکارا بازهم این کار را نخواهد کرد؟ اگر مشکل اردوغان با گروه های کُرد در سوریه است پس چرا با آمریکایی که حامی این گروه ها است رو در رو نمی شود؟
لجاجت اردوغان در مسئله سوریه راه حل های مطرح شده را در "دور باطلی" قرار می دهد که هیچ نتیجه ای در بر نخواهد داشت. اگر نگرانی های اردوغان از امنیت کشورش منطقی باشد، نپذیرفتن راه حل ها و پافشاری بر ادامه درگیری نظامی بوسیله گروه های تندرو در یک کشور دیگر کاری کاملا غیر منطقی است.
در کنار اینها باید تصمیم ترکیه درخودداری از ترک سوریه را هم افزود که اردوغان با بیان اینکه کشورش قصد ندارد "تا ابد" در خاک سوریه بماند، تلاش می کند که پافشاری خود بر حضور در خاک سوریه را انکار کند. اما تحلیلگران می گویند اردوغان به دنبال راه حلی است که با هزینه سوریه و به سود ترکیه باشد، اگر اینطور نبود ترکیه از گروه های مسلح در سوریه حمایت نمی کرد یا گاه به موضوع تهدید کردها و گاه به ابزار آوارگان پناهنده به اروپا از ادلب متوسل نمی شد.
گرداب سیاسی مقابل اردوغان نه تنها برای سوریه، بلکه برای ترکیه هم هیچ نفعی ندارد. بهتر است اردوغان بجای مانع تراشی به سوی راه حلی واقعی گام بردارد تا امکان وادار کردن گروه های مسلح به مذاکره را فراهم کند که از این طریق، بجای افزایش تنش های نظامی به راه حل های سیاسی دست یابند.
هم زمان با تهدیدهای جدید اردوغان درباره شمال سوریه، ارزش پول ترکیه مجددا سقوط کرد که قطعا به سود مردم این کشور نیست، آن هم در شرایطی که بخاطر انتشار ویروس کرونا یکی از مهم ترین منابع ارزی ترکیه یعنی صنعت توریسم آن به شدت آسیب دیده است.