مفهوم حقیقی واژه صلوة چیست؟

العالم ـ زلال قرآن
صلوة = به معنی عطف توجه بشکل خاص بسوی خداوند سبحان بگونه ای است، که انسان با حضورقلب تمام فکر و ذهنش متوجه خداوند سبحان باشد.
نکته مهم :
به شهادت آیه 41سوره مبارکه نور با بیان:
«أَلَمْ تَرَأَنَّ اللَّـهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ وَاللَّـهُ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ»
ترجمه: (آیا ندیدی که هر کس در آسمانها و زمین است تا مرغ هایی که در هوا پرگشایند همه به تسبیح و ثنای خدا مشغولند؟ وهمه آنان صلاة و تسبیح خود بدانند، وخدا به هرچه کنند آگاه است).
همه مخلوقات عالم ( بجزموجودات مختاریعنی جِن وانسان) درصلوة وخصوص خود به دقیق ترین شکلی که وجودشان اقتضای آن را دارد، دائماً به حمد وستایش وتسبیح وتنزیه ذات اقدس الهی مشغولند.
وانسان اشرف مخلوقات عالم موظف است ( درعبادات و غیرعبادات) درحد امکان فکروذهن خود را به خداوند سبحان معطوف نموده وقلب خویش را برای اقبال به حضرت حق تعالی آماده نماید، تا مقیم الصلوة گردد.