آیا عدیده بودن اسماء وصفات خداوند با توحید ذاتی او منافات دارد؟

العالم ـ زلال قرآن

از آیات 23 و24 سوره مبارکه حشر:
« هُوَاللَّـهُ الَّذِي لَاإِلَـٰهَ إِلَّاهُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُالْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّـهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ. هُوَاللَّـهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَالْعَزِيزُالْحَكِيمُ»
ترجمه: (اوست خدای یکتایی که غیر اوخدایی نیست، سلطان مقتدرعالم، پاک از هر نقص و آلایش، منزّه از هر عیب و ناشایست، ایمنی بخش دلهای هراسان، نگهبان جهان و جهانیان، غالب و قاهر بر همه خلقان، با جبروت و عظمت، بزرگوار و برتر (از حدّ فکرت)، زهی منزّه و پاک خدای یکتا که از هر چه بر اوشریک پندارند منزّه و (از آنچه در وهم و خیال وعقل اندیشند) مبرّاست. اوست خدای آفریننده عالم امکان و پدید آرنده جهان و جهانیان، نگارنده صورت خلقان، او را نامهای نیکو بسیاراست، آنچه درآسمانها و زمین است همه به تسبیح و ستایش او مشغولند و اوست یکتا خدای مقتدرحکیم).
که بر بعضی از اسماء حسنی و صفات علیای الهی بخصوص: صرف الوجود بودن، سلطنت ومالکیت، قدرتِ غالب وقوّتِ قاهروکبریائی وعظمت، وبرمنزّه بودن ذات اقدسش ازهرعیب ونقص وهرچیز نا سازگار با ساحت مقدس و جمال وکمال مطلق اوتاکید دارند.
مشخص می گردد که، خداوند سبحان که ذا ت اقدسش احدی الذات است و وحدت ذات او وحدتی است که لایق ساحت قدسی اوست، یگانه ای است که با اسماء وصفات متکثر نمی گردد.
پس با قاطعیت باید گفت: « وجود اسماء وصفات عدیده منافاتی با توحید ذاتی، صفاتی وافعالی خداوند سبحان ندارد.»