پذیرش ولایت الهی و عبادت و عبودیت او عهد ذاتی انسان درمقابل خداوند است

العالم ـ زلال قرآن
به گواه آیات 60 و61 سوره مبارکه یس:
« أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ . وَأَنِ اعْبُدُونِي هَـٰذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ»
ترجمه: (ای آدم زادگان، آیا به شما سفارش ننمودم که شیطان را نپرستید، زیرا روشن است که او دشمن بزرگ شماست. و مرا پرستش کنید، که این راه مستقیم (سعادت ابدی) است).
خداوند عزّوجل در روز «الست »عهد و پیمان ذاتی و خدشه ناپذیری را از بنی آدم گرفته و آن را جزء لاینفک وجود او قرار داده که به هیچ وجه گریزی از آن نیست، شرط قرار گرفتن او در زیرپرچم ولایت الهی مقرر فرموده است، و به هدایت آیات 126 و127 سوره مبارکه انعام:
« وَهَـٰذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيمًا قَدْ فَصَّلْنَاالْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ. لَهُمْ دَارُالسَّلَامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ»
ترجمه: (واین راه خدای توست که مستقیم است. ما آیات (خود) را برای گروهی که بدان پند می ‌گیرند به خوبی روشن ساختیم. آنها را نزد خدا دار سلامت و خانه آسایش است و خدا دوستدار و سرپرست آنهاست برای آنکه نیکوکار بودند).
هرکس ولایت الهی را بپذیرد و با تسلیم شدن دربرابر اوامرش به عبادت و عبودیت و بندگی او بپردازد، خداوند هم او را به مقام والای قرب خود رسانده و در دارالسلام و خانه آسایش در جوار رحمت بی انتهای خود سُکنا خواهد داد.