نعمت های دنیایی و آخرتی چه تفاوت هایی دارند؟

العالم _ زلال قرآن

به هدایت آیات زیر:

1– آیه 38 سوره مبارکه توبه:
« يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّـهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَرَضِيتُمْ بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الْآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ»

ترجمه: (ای کسانی که ایمان آورده‌اید، جهت چیست که چون به شما امر شود که برای جهاد در راه خدا بی ‌درنگ خارج شوید (چون بارگران) به خاک زمین سخت دل بسته ‌اید؟ آیا راضی به زندگانی دنیا درعوض آخرت شده‌اید؟ در صورتی که متاع دنیا درپیش عالم آخرت اندکی بیش نیست).

2– آیه 39 سوره مبارکه غافر:
« يَا قَوْمِ إِنَّمَا هَـٰذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ وَإِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ»
ترجمه: (ای قوم، این زندگانی (فانی) دنیا متاع ناچیزی بیش نیست و سرای آخرت منزلگاه ابدی (و حیات جاودانی) است).

مواهب دنیائی که ازجنس مادّه ومادیات ومشمول قاعده کلی محدودیت وتغییروتبدیل و ناپایداری و فنا ونیستی می باشند بعنوان وسیله بقا واستمرارحیات دنیائی و برای پسخگوئی به نیازهای جسمی آدمی خلق شده اند، و شرط نعمت (مفید) بودن آنها این است که مطابق دستورات (اوامرونواهی) خداوند سبحان مورد استفاده قرارگیرند، و اِلّا درحکم نِقمَت (عوامل مضرّه) در زندگی دنیائی وآخرتی اوعمل خواهند نمود.

ومواهب آخرتی که ازجنس نعمت های بهشتی هستند، مشمول قانون ثبات و جاودانگی، عدم محدودیت و نامتناهی بودن، فساد وتغییرناپذیربودن هستند که خداوند رحمان آنها را پاداش ایمان واعمال صالحه مومنین ومتقین ومحسنین قرارداده است که دستیابی به آنها موجب سعادت حقیقی انسان می گردد.