مظاهر و مواهب مادی دنیا هدف حقیقی زندگی هستند یا هدف واسطه ای؟

العالم - زلال قرآن

به گواه آیه 20 سوره مبارکه حدید:

« اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا وَفِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللَّـهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ»
ترجمه: (بدانید که زندگانی دنیا به حقیقت بازیچه ‌ای است طفلانه و لهو و عیّاشی و زیب و آرایش و تفاخر و خودستایی با یکدیگر و حرص افزودن مال و فرزندان.

درمثل مانند بارانی است که گیاهی در پی آن از زمین بروید که برزگران (یا کفار دنیاپرست) را به شگفت آرد و سپس بنگری که زرد و خشک شود و بپوسد، و در عالم آخرت (دنیا طلبان را) عذاب سخت جهنم و (مؤمنان را) آمرزش و خشنودی حق نصیب است، و باری، بدانید که زندگانی دنیا جز متاع فریب و غرور چیزی نیست).

زندگی و متاع دنیایی جز وسیله سرگرمی وفریب و غرور نیست، و به همین دلیل انسان های عاقل بی مقداری و بی ارزشی مظاهر مادی دنیا (قدرت، ثروت، مقام وشهرت و....) به یقین باور دارند، و به آن ها نه بعنوان هدف، که بعنوان وسیله ای برای وصول به مقصد اعلی حیات خود یعنی مقام قرب و لقاء الهی خواهند می نگرند، و آنها را در راه کسب رضا و رضوان الهی بکار خواهند گرفت.