چرا انسان باید برای وصول به قرب الهی تلاش کند؟

العالم - زلال قرآن

فطرت الهی انسان ذاتاً کمال جو و عاشق وصل به بی نهایت و قرب الهی است، به همین جهت با توجه به نظام احسن و اشرف عالم ، روح انسان که با توجه به حقیقت «نَفَختُ فِیهِ مِن رُوحی» از خداوند تبارک و تعالی منشاء گرفته و به استناد «مِنهُ نُخرِجُ وَالَیه ِنُعید» حاصل از بخش آخر آیه 156 سوره مبارکه بقره « اِنّا لِله وَ اِنّا اِلَیهِ راجِعُون»، باید الزاماً سیر عروج کمالی خود را طی کند و به اصل خویش که پیشگاه با عظمت الهی است رجعت و بازگشت نماید، پس او موظف است که قلب خویش را در معرض انوار معارف حقه الهیه قراردهد و با عمل دقیق به احکام دین اسلام و رعایت تقوا و حدود الهی در صراط مستقیم کمال حقیقی مستقر شود و با رعایت خالصانه و عبودیت صادقانه و خاشعانه راه کمال بپوید و با وصول به مقام اعلی قرب خداوند سبحان در ساحل امن رضوان الهی بیاساید.