آیا اعتقاد به وسائط فیض الهی و قانون اسباب و مسببات جاری در نظام عالم شرک محسوب می شود؟

العالم ـ زلال قرآن
با برداشت از آیات زیر:
1– بخش آخر آیه 4 سوره مبارکه فتح:
«... وَلِلَّـهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّـهُ عَلِيمًا حَكِيمًا»
ترجمه: (...و سپاه قوای آسمانها و زمین همه لشکر خداست و خدا دانا و به حکمت نظام آفرینش آگاه است).
حضرت رب العالمین تمام امور عالم هستی را به واسطه اسباب و مسببات اداره می کند، و این یک حقیقت انکارناپذیر است که خداوند رحمان فیض و رحمت خود را از طریق اسباب و مسببات شامل حال مخلوقات خود می فرماید،
ودرآیه26 سوره مبارکه حدید:
« وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا وَإِبْرَاهِيمَ وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ فَمِنْهُم مُّهْتَدٍ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ فَاسِقُونَ»
ترجمه: (و البته ما نوح و ابراهیم را فرستادیم و در میان فرزندانشان نبوت و کتاب آسمانی قرار دادیم، پس آنها برخی به راه حق هدایت یافتند و بسیاری به فسق و بدکاری شتافتند).
انبیاء و اولیاء الهی، وحی و کتب آسمانی، و...، وسیله هدایت نوع بشر به سوی فلاح و رستگاری معرفی شده است، تا انسان ها بتوانند با عبادت و عبودیت الهی و انجام اعمال صالحه به سعادت دنیا و آخرت برسند.