نتیجه عدم کنترل نفس امّاره چه خواهد بود؟

العالم ـ زلال قرآن

اگر توجه به بُعد مادی زندگی و مواهب دنیائی با تسلط عقل بر آنها مهارگردد، امیال حیوانی آدمی در راستای پاسخگوئی به نیازهای حقیقی وجود او قرار گرفته و با فراهم کردن هر چه بهتر امکان بقا و استمرار حیات و با حفظ سلامت قوای جسمی و روحی، به عنوان یک عامل مثبت درخدمت کمال انسان در آمده و او را در جهت سیر قرب الی الله یاری می نمایند، که نتیجه نهائی آن فلاح و رستگاری و وصول به سعادت حقیقی دنیا و آخرت است.
ولی اگر حُبّ ذات و هواهای نفسانی و امیال حیوانی و شهوات حاصل از آنها کنترل نشوند، غَلیان و طغیان آنها سبب می گردد تا تمام وجود آدمی، حتی عقل او در چنگال قدرتمندشان اسیر شده و قوای نفسانی بتوانند با همراه کردن سایر قوای روحی و جسمی، همه توجه آدمی را درجهت کسب منافع مادی و مواهب دنیائی بسیج نمایند که محصول آن دلبستگی، وابستگی و تعلق خاطر مفرط به آنها از یک طرف، و کِبر و غرور و نخوت حاصل از تملک زخارف دنیائی از طرف دیگراست.
استمرار عنان گسیختگی های نفس امّاره و امیال و شهوات سیری ناپذیر حاصل از آن موجب می شود تا هواهای نفسانی تمام وجود انسان را تسخیر کرده و در تار و پودهای اختاپوسی خویش اسیر نماید، که حاصل آن غفلت از خدا و قیامت و به فراموشی سپردن سعادت حقیقی انسان و گرفتار شدن او به شقاوت و بدبختی در دنیا و آخرت خواهد بود.