دلبستگی مفرط به مواهب دنیا چه زیان هائی را متوجه آدمی می کند؟

العالم ـ زلال قرآن

1– مواهب مادی ناپایدار و فانی دنیائی ولذت های زود گذر حاصل از آنها، ارزش دلبستگی و وابستگی را ندارند و کسی که حیات جاودان و نعمت های بیکران آخرتی را به بهای اندک دنیا بفروشد به مصداق آیه 86 سوره مبارکه بقره:
« أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُاالْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ»
ترجمه: (اینان همان کسانند که (متاع دو روزه) دنیا را خریده و ملک ابدی آخرت را فروختند، پس (درآخرت) عذاب آنها تخفیف نیابد و هیچ یاوری نخواهند داشت).
به عذاب بی پایان الهی گرفتارخواهد شد.
2– خداوند رحمان عوامل و مواهب مادی را برای بقا و استمرارحیات دنیائی آدمی آفریده و نقش آنها فقط درحد فراهم کردن فرصت کمال برای روح است، در صورتی که امور معنوی عوامل اصلی کمال روح انسان هستند و این ظرفیت و توانائی را دارند که او را تا مقام اعلی قرب الهی ارتقا دهند.
3– محدودیت های همه جانبه عوامل مادی دنیائی ازموانع دست و پا گیر در راه پرواز و عروج روح انسان به ملکوت اعلی بوده و برای آن حکم وِزر و وبال و شرّ و ابتلا و فتنه را داشته و موجبات تَاءثُر و تَحسُّر و رنج و عذاب و گرفتاری آن را فراهم خواهند نمود.