خداوند چگونه توبه بندگان گناهکار را می پذیرد؟

العالم ـ زلال قرآن

توبه و بازگشت دوم خداوند به سوی بنده، بعد از تحقق توبه بنده به درگاه خداوند صورت می پذیرد، و او توبه بنده عاصی خود را قبول می کند و گناهان او را می بخشد، چنانکه درآیه 17 سوره مبارکه نساء بابیان:
« إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّـهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولَـٰئِكَ يَتُوبُ اللَّـهُ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّـهُ عَلِيمًا حَكِيمًا»
ترجمه: (محققا خدا توبه آنهایی را می‌ پذیرد که عمل ناشایسته را از روی نادانی مرتکب شوند و پس از آن به زودی توبه کنند، البته خدا آنها را می‌بخشد و خدا (به مصالح خلق) دانا و آگاه است).
تصریح فرموده که هرکس از روی جهل و نادانی (و به علت آگاه نبودن به حرام بودن فعلی که انجام می دهد) و یا بدلیل غلبه هوی و هوس و شهوات و خواهش های نفسانی و تحت تاثیر خدعه و فریب شیاطین (جِنی و انسی) به انجام اعمال سیّئه و معصیت مبادرت کند، ولی بعد از علم به مسئله (خروج از جهل) و خروج از سلطه نفس امّاره و شیاطین به فوریت توبه نماید، خداوند رحمان هم از سر رحمت واسعه خود، توبه او را می پذیرد و با درگذشتن از گناهان، او را می بخشد و مورد لطف و رحمت خویش قرارمی دهد.