ذکر و یاد خدا چه نتیجه ای برای انسان دارد؟

العالم_زلال قرآن

ذکر، به معنی یادآوری و یاد کردن زبانی یا قلبی است، و آن هیئت نفسانی و حضور چیزی در قلب است که انسان را به آن چیز متوجه ساخته و روحش را به آن پیوند می دهد تا از آن منتفع گردد، به همین سبب قرآن کریم در آیه 55 سوره مبارکه ذاریات با بیان:
« وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَىٰ تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ»
ترجمه: (و (امّت را) تذکّر و پند می‌ده که پند و تذکّر (اگر کافران را نفع ندهد) مؤمنان را سودمند افتد).
تذکر و ذکرحقایق عالم هستی (دنیا و آخرت، حقیقت جسمی و روحی انسان، حقیقت الحقایق، و...) را که موجب معرفت الله و عبادت و عبودیت و بندگی خداوند و توجه به نعمت های بی شمار او، و شکر حقیقی (قولی و عملی)آن نعمتها و...، می گردد، را نافع به حال مومنین معرفی می فرماید، لذاست که خداوند عزّوجل در آیه 152 سوره مبارکه بقره با بیان:
« فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ»
ترجمه: (پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و شکر نعمت من به جای آرید و کفران نعمت من نکنید).
تصریح می فرماید که: این وعده حق الهی است که، هرکس خدا را یاد کند و شکر نعمتهای او را به جای آورد خداوند هم او را یاد و یاری خواهد فرمود.