حقیقت دعا کردن چیست؟

العالم - زلال قرآن
انسان با دعا کردن در حقیقت آمادگی خود را برای پذیرش دعوت خداوند اعلام می نماید.
به شهادت آیات زیر:
1– آیه 14 سوره مبارکه رعد:
« لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُمْ بِشَيْءٍ إِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ»
ترجمه: (دعوت خدا (و رسولانش) به حق و حقیقت است و بتهایی که مشرکان به جای خدا می‌خوانند هیچ حاجتی را از آنها بر نیاورند و تنها مانند آن کس ‌اند که به سوی آبی دست دراز کند که بیاشامد ولی آب به دهانش نرسد، و دعای کافران جز در (حرمان )و ضلالت نیست).
2– آیه 5 سوره مبارکه احقاف:
« وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ يَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّـهِ مَنْ لَايَسْتَجِيبُ لَهُ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَائِهِمْ غَافِلُون»
ترجمه: (و کیست گمراه ‌تر از آن که جز خدا کسی را بپرستد که هیچ در حوائج تا قیامت او را اجابت نکند و از هر چه بخوانند شان خود بی خبر باشند).
اگر بندگان بجای خدا، غیر خدا را بخوانند و یا در این امر چیزی یا کسی را با او شریک سازند، دعای آنها به هدف اجابت نخواهد رسید.
چرا که، حقیقت دعای بنده بدرگاه الهی این است که بنده با دعا کردن آمادگی خود را برای پذیرش دعوت خداوند اعلام و با اظهار ذلت و استغاثه خود را در موضع تسلیم و رضا قرار می دهد و با خضوع و خشوع و عبودیت خالصانه و صادقانه تبعیت محض خویش را ازخداوند تبارک و تعالی را عملاً اظهارمی کند و خویشتن را تحت ولایت مطلقه الهی قراردهد، و با بیان دعا میکوشد تا نظر لطف و عنایت خداوند را با مقام مولویت و ربوبیتی که دارد به جانب خود معطوف نماید و ابواب رحمت الهی را به روی خویش مفتوح کند و امید داشته باشد که به فضل خداوند دعای او مستجاب گردد ان شاءَالله.
ولی اگر آدمی با روی آوردن به غیر خدا، آن را محل اتکاء و اطمینان خود قراردهد و از آن تبعیت نماید، بدیهی است که نباید انتظار اجابت از سوی خداوند سبحان را داشته باشد و مسلماً اجابتی هم در کار نخواهد بود.