باور نظارت دائم خداوند بر اعمال انسان چه تأثیری در زندگی او دارد؟

العالم - زلال قرآن

براساس سخن رسول الله (ص) که فرموده:
« اَعبُدُالله کَاَنَکَ تَراه فَاِن لَم تَراه فَاِنَهُ یَراک»
ترجمه: (خداوند را آنگونه عبادت و بندگی (فرمانبرداری) کن که گویا او را می بینی، و اگر تو خدا را نمی بینی کاملاً مطمئن باش که او تو را می بیند).
وآیه 14 سوره مبارکه علق:
« أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّـهَ يَرَىٰ»
ترجمه: (آیا او ندانست که خدا (اعمال زشتش را) می ‌بیند (و از او روزی انتقام می‌ کشد)).
انسان باید به یقین باور کند که خداوند سمیع و بصیر پیوسته حاضر و ناظر بر اعمال او و دقیقاً مراقب تمام نیّات و گفتار و اعمال اوست، پس انسان موظف است که با مراقبه دائم و مستمر، حضور همیشگی در محضرالهی و نظارت لاینقطع خداوند بر تمام حرکات و سکناتِ خود را کاملاً در قلب خود زنده نگهداشته و بکوشد با شهود قلبی آن را به باور قطعی بدون بازگشت برساند و پایه های آن را در قلب خویش مستحکم کند، بگونه ای که این حقیقت بصورت ملکه در فکر و ذهن او تثبیت شده و به سرحد کمال برسد.
بدیهی است، کسی که به این موهبت کبری توفیق یابد، هیچگاه جراءت نخواهد کرد و به خود اجازه نخواهد داد که از اوامر و نواهی الهی تخطی و نسبت به حدود الهی تعدی نماید.