پرخوری و شکم پرستی در ایجاد اخلال در سلامت نفس چه اثرات سوئی دارد ؟

العالم - زلال قرآن

به گواه آیات زیر:
1– آیه 168 سوره مبارکه بقره:
« يَا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلَالًا طَيِّبًا وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ انَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ»
ترجمه: (ای مردم، از آنچه در زمین است حلال و پاکیزه را تناول کنید و پیروی نکنید و ساوس شیطان را، محققا شیطان از برای شما دشمنی آشکار است).
2– بخش دوم آیه 31 سوره مبارکه اعراف:
«... كُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ»
ترجمه: (... بخورید و بیاشامید و اسراف مکنید، که خدا مسرفان را دوست نمی ‌دارد).
حکم صریح خداوند بر همه انسانها این است که، از روزی حلال بخورید و هیچگاه به حرام نزدیک نشوید، و مراقبت کنید که در خوردن روزی حلال هم اسراف و زیاده روی نکنید.
وازبخش دوم آیه 12 سوره مبارکه محمد:
«... وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَهُمْ»
ترجمه: (... و آنان که به راه کفر شتافتند به تمتّع و شهوت ‌رانی و شکم ‌پرستی مانند حیوانات پردازند و عاقبت منزل آنها آتش دوزخ خواهد بود).
چنین برداشت می شود که، افراد شکم پرست در ردیف کفار و حیواناتی هستند که مستحق آتش سوزان جهنم می باشند.
این امر انسان را متوجه این حقیقت می کند که حرص بر خوردن و آشامیدن و شکم پرستی و بهره مندی صِرف از متاع مادی دنیا (بیش ازحد نیازهای حقیقی) از خصائص و صفات حیوانات است، و شکم پرستی آدمی را از مقام اعلی انسانیت ساقط و به سطح حیوانات تنزل می دهد.