دلیل اینکه پذیرش هدایت های خداوند ابتدا راه تربیت، و تسلیم محض الهی بودن پایان راه آن است چیست؟

العالم - زلال قرآن

به شهادت آیات زیر:

1– بخش آخر آیه 71 سوره مبارکه انعام:

«... قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّـهِ هُوَ الْهُدَىٰ وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ»
ترجمه: (... بگو: هدایت خدا به حقیقت هدایت است و ما مأموریم که تسلیم فرمان خدای جهانیان باشیم).

2– بخش دوم آیه 20 سوره آل عمران:
«... فَإِنْ أَسْلَمُوا فَقَدِ اهْتَدَوْا وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ وَاللَّـهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ»
ترجمه: (... و چنانچه ایمان آرند هدایت یافته‌اند و اگر (از حق) روی گردانند بر تو چیزی جز تبلیغ (دین خدا) نیست و خداوند به حال بندگان بیناست).

پذیرش هدایت های خداوند لازمه استقرار در دایره تربیت الهی و وصول به درجه تسلیم کمال آن است.

پس انسان تربیت یافته کسی است که به حکم عبودیت و بندگی خداوند سبحان و به تاسی از ختم المرسلین حضرت محمد(ص) مذکور در بخش دوم آیه 14 سوره مبارکه انعام:
« قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ»
ترجمه: (بگو: آیا غیرخدا را به یاری و دوستی برگزینم؟ در صورتی که آفریننده آسمان و زمین خداست و او روزی می‌ بخشد و خود از طعام بی ‌نیاز است. بگو: من مأمورم که اول شخصی که تسلیم حکم خداست باشم. و البته از گروهی که به خدا شرک آورند نباش).

و شیخ الانبیاء حضرت ابراهیم (ع) مذکور در آیه 131 سوره مبارکه بقره:

« إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ»

ترجمه: (آن گاه که خدا به او فرمود: ای ابراهیم سر به فرمان خدا فرود آر، عرض کرد: پروردگار عالمیان را مطیع فرمانم).

با پذیرش برنامه تربیتی اسلام، زمینه های رشد استعدادهای ذاتی خویش را فراهم نماید، و آنقدر ادامه دهد تا به درجه اعلی تسلیم و رضا برسد.