با تامین چه شرایطی انسان به اجل مسمّی می رسد؟

العالم - زلال قرآن
از دقت در آیات زیر:
1 – بخش اول آیه 10 سوره مبارکه ابراهیم :
« قَالَتْ رُسُلُهُمْ أَفِي اللَّهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ...»
ترجمه: (پیامبرانشان گفتند: آیا در وجود خداوندِ یکتا که پدید آورندۀ آسمان‌ ها و زمین است شکی هست؟ او شما را [به توحید] دعوت می ‌کند تا (با مؤمن‌ شدن ) بخشی از گناهانتان را بیامرزد و شما را تا سرآمدن عمر طبیعی و زمان مقررشده مهلت دهد ...).
2 – آیه 4 سوره مبارکه نوح :
« يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاءَ لَا يُؤَخَّرُ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ »
ترجمه : (تا [خداوند] بخشی از گناهانتان را بیامرزد و تا سرآمدی معین مهلتتان دهد، بی‌ تردید وقتی اجل مقررشدۀ خدا فرارسد به تأخیر نخواهد افتاد، اگر آگاه بودید [دست ازطغیان می‌کشیدید]‌ ).
چند مطلب استفاده می شود:
اول – اطاعت خداوند و عبادت و استغفار سبب وفور نعمت و آمرزش گناهان می شود.
دوم – گناه و عصیان موجب می شود تا اجل مسمی آدمی زود تر محقق گردد و اطاعت و استغفار سبب می شوند تا باذن الله اجل انسان به تاخیر بیافتد.
سوم – انسان می تواند با عمل دقیق به دستورات خداوند طوری زندگی کند که تا پایان اجل مسمی خود ادامه حیات دهد و این زمانی محقق خواهد شد که او با انجام خطا و گناه این فرصت را ازبین نبرد.
چهارم - فراز « يَدْعُوكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى »
صراحت دارد که خداوند رحمان با این دعوت می خواهد گناهان بندگان را بیامرزد و اجل معلق آنها را به تاخیر بیاندازد.
نتیجه اینکه :
وصول به اجل مسمّی موکول است به ایمان و انجام اعمال صالحه منطبق بر دستورات خدا و رسول الله (ص) و ائمه اطهار(ع) و رعایت دقیق تقوا و حدود الهی و مطابق سنت الهی، اگر بنده ای از خدا و رسول او اطاعت نکند و یا درصورت ارتکاب گناه و اشتباه توبه و استغفار ننماید، امکان وقوع اجل پیش از موعد مقرر برای او متصور است.