دلائل شرافت و عظمت کعبه چیست؟

العالم ـ زلال قرآن

به صراحت آیه 97 سوره مبارکه مائده:
« جَعَلَ اللَّـهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلَائِدَ ذَٰلِكَ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّـهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَنَّ اللَّـهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ»
ترجمه: (خدا کعبه را خانه حرام قرار داد برای نگهبانی مردم، و نیز ماه حرام را قرار داد و نیز هَدْی و قلائد (قربانی نشان‌دار و بی‌نشان) را قرار داد، تا بدانید که خدا به هر چه در آسمانها و زمین است آگاه است و خدا به همه چیز داناست).
کعبه، بیت الله الحرام و خانه امن الهی و بهترین محل پیوند خوردن روح انسان با معبود حقیقی یعنی حضرت حق سبحانه و تعالی است که هرکس با اراده و اختیار و با رعایت تمام شرایط و ضوابط شرعی مربوطه برای انجام حج در ماه (ذیحجة الحرام) و برای وقوف در عرفات و مَشعر و منا و قربانی کردن و طواف و نماز طواف و سعی بین صفا و مروه قیام نماید، درحقیقت برای قوام دین و وصول به حیات طیّبه و سعادتمندانه دنیا و آخرت خویش قیام کرده است.
در حدیثی از حضرت علی (ع) نقل شده که فرموده:
« شالوده کعبه از زمان حضرت آدم ابوالبشر(در اولین سالهائی که پای بشر به زمین رسید) ریخته شده و خداوند سبحان آنجا را برای عبادت بنی بشر مقرر فرموده، و به صورت معبدی برای کل بشریت در طول تاریخ بوده و خواهد بود.