چرا اخلاص در نیت و عمل و قصد قرب الهی از مهمترین شروط حج مقبول است؟

العالم - زلال قرآن

با برداشت از آیات زیر:

1 - آیه 2 و بخش اول آیه 3 سوره مبارکه زمر:

« إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّـهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ .أَلَا لِلَّـهِ الدِّينُ الْخَالِصُ...»

ترجمه: (ما این کتاب را بر تو به حق فرستادیم پس (به شکرانه این نعمت بزرگ) خدای را پرستش کن در حالی که دین را برای او خالص گردانیده باشی (و دل از غیرحق بگردانی). آگاه باشید که دین خالص (بی هیچ شرک و ریا) برای خداست ...).

2 -1 = آیات 10 تا 12 سوره مبارکه واقعه:

« وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ .أُولَـٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ .فِي جَنَّاتِ النَّعیم»

ترجمه: (و (طایفه سوم) آنان که (مشتاقانه در ایمان) بر همه پیشی گرفتند و (دراطاعت خدا و رسول) مقام تقدم یافتند. آنان به حقیقت مقربان درگاهند. آنان در بهشت پرنعمت جاودانی متنعّمند).

آیات 20 و21 سوره مبارکه لیل:

« إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَىٰ .وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ»

ترجمه: ((او احسان نکند) جز در طلب رضای خدای خود که برتر و بالاترین موجودات است. و البته (در بهشت آخرت به آن نعمتهای ابدی) خشنود خواهد گردید).

انسان به این باورمی رسد که اولین و اصلی ترین گام برای وصول به حقیقت هر عبادتی ازجمله حج مقبول این است که حج گزار در تمام احوال و اعمال حج، نیت خود را برای خدا خالص نماید، به گونه ای که هیچ شائبه غرضی از اغراض غیرالهی در آن نباشد و هیچ باعثی جز امتثال امر الهی موجب تصمیم او به انجام مناسک حج نشود، پس لازم است با قلبی خالی از ریا و به قصد قربت و جلب رضای الهی پا به صحنه گذاشته و با تمام وجود بکوشد در همه احوال و اعمال آنها را حفظ کند.