تدبّر و تعقّل درحقایق مستتر در کلمات و جملات نماز چگونه انسان را «ارتقاء معنوی» می بخشد؟

العالم - زلال قرآن

نماز که کامل ترین وسیله برای عبادت و طاعت حضرت حق سبحانه وتعالی است، به گواه فراز زیر از آیه 45 سوره مبارکه عنکبوت:
«... إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّـهِ أَكْبَرُ...»
ترجمه: (...که همانا نماز است که (اهل نماز را) از هر کار زشت و منکر باز می ‌دارد و همانا ذکرخدا بزرگتر (و برتر از حدّ اندیشه خلق) است...).
ضمن حفظ آدمی از هر فساد و آلودگی، تأثیر شدیدی در تزکیه نفس، طهارت روح و نورانیت قلب انسان داشته و او را در بستر اطاعت محض حق تعالی هدایت می کند که محصول عالی آن دستیابی به بهشت رضوان الهی، فلاح، رستگاری و سعادت حقیقی دنیا و آخرت است، چرا که اگر نمازگزار با تامین همه شرایط نماز حقیقی به اقامه نماز بپردازد، در حقیقت بهترین ذاکر اسماء حسنی و صفات علیای الهی و بهترین تسبیح گوی و تنزیه کننده ذات اقدس الهی خواهد بود و اگر با تفکر، تدبر و تعمق در معانی کلمات و اذکار آن توأم گردد، نمازگزار را در دریای بیکران عظمت و کبریائی خداوند علیّ عظیم، مستغرق و از تعلقات به غیرخدا آزاد خواهد نمود که حاصل آن نورانیت دل و وصول به حکمت عقلی است که به فضل و عنایت خاص الخاص خداوند رحمان همچون چراغی فروزان فرا راه انسان قرارمی گیرد تا به کمک آن بتواند راه را از چاه و حق را از باطل تشخیص دهد و در صراط مستقیم الهی حرکت نماید.