عبادت حقیقی (نماز حقیقی) در چه شرایطی محقق می شود؟

العالم - زلال قرآن

به گواه آیات زیر:

1 – آیه 5 سوره مبارکه بیّنه:
« وَمَاأُمِرُواإِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّـهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَٰلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ»
ترجمه: (در صورتی که (درکتب آسمانی) امر نشده بودند مگر بر اینکه خدا را به اخلاص کامل در دین (اسلام) پرستش کنند و از غیر دین حق روی بگردانند و نماز به پا دارند و زکات (به فقیران) بدهند. این است دین درست).

2 – بخش آخر آیه 31 سوره مبارکه توبه:
«... وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلَـٰهًا وَاحِدًا لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ»
ترجمه: (... در صورتی که مأمور نبودند جز آنکه خدای یکتایی را پرستش کنند که جز او خدایی نیست، که منزه و برتر از آن است که با او شریک قرار می‌ دهند).

عبادت که تذلل تؤام با تقدیس و تنزیه و به همراه خضوع و خشوع است مختصّ ذات اقدس الهی است، ضامن قوام و استواری دین انسان است، و عبادت حقیقی عبد به پیشگاه باعظمت الهی زمانی محقق می شود که با نیّت خالص و به قصد قرب و رضا و رضوان الهی و با انحصار عبادت به خداوند سبحان صورت پذیرد.