در این بیانیه که نسخهای از آن در تارنمای دولت انگلیس منتشر شده، آمده است: «ما توافق داریم که فعالسازی مکانیسم اسنپبک اقدامی درست بود.» رهبران سه کشور در ادامه از همه اعضای سازمان ملل خواستهاند به اجرای محدودیتهای بازگرداندهشده بر اساس این سازوکار پایبند بمانند.
رهبران تروئیکای اروپایی سپس، با چشمپوشی از زرادخانههای مملو از تسلیحات اتمی رژیم صهیونیستی که خطری جدی برای امنیت منطقه و جهان بهشمار میرود، مدعی شدند: «برنامه هستهای ایران تهدیدی جدی برای صلح و امنیت جهانی است.»
آنها در ادامه ادعا کردهاند که برای ازسرگیری مذاکرات با ایران و ایالات متحده با هدف دستیابی به توافقی جامع، پایدار و قابل راستیآزمایی «مصمم» هستند.
گفتنی است، ۶ قطعنامه پیشین شورای امنیت که در پی برنامه هستهای ایران علیه کشور صادر شده بود، از بامداد ششم مهرماه ۱۴۰۴ با سوءاستفاده تروئیکای اروپایی از سازوکار حلوفصل اختلاف مندرج در توافق هستهای ایران و ۱+۵ (برجام) دوباره در سطح بینالمللی فعال شدند.
سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه کشورمان در نامهای به دبیرکل سازمان ملل متحد و رئیس شورای امنیت تصریح کرد که جمهوری اسلامی ایران قاطعانه بازگرداندن ادعایی قطعنامههای خاتمهیافته ذیل قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) را مردود میداند و نه ایران و نه هیچ عضو سازمان ملل متحد الزامی به تبعیت از چنین اقدامات غیرقانونی ندارند.
این در حالی است که برنامه صلحآمیز هستهای ایران همواره تحت فشار سیاسی و اتهامات بیاساس غرب قرار داشته است. پیش از برجام، کشورهای غربی با امنیتیسازی این موضوع کوشیدند از ابزار تحریم و تهدید نظامی علیه ایران استفاده کنند، اما بسته شدن پرونده «ابعاد احتمالی نظامی» (PMD) در سال ۱۳۹۴ این بهانه را از میان برداشت.
ایران پس از امضای برجام به تمامی تعهدات خود پایبند ماند، اما آمریکا در سال ۱۳۹۷ بهطور یکجانبه از توافق خارج شد و اروپا نیز نتوانست تعهدات خود را اجرا کند در نتیجه، ایران در چارچوب حقوق برجامی خود گامهایی در کاهش تعهدات برداشت. مذاکرات احیای برجام نیز به دلیل تعلل و زیادهخواهیهای غرب به نتیجه نرسید.
ایران طی هفت سال گذشته همه مسیرهای دیپلماتیک را با حسن نیت آزموده است، اما خواستههای بیپایان و غیرمنطقی اروپا و آمریکا این تلاشها را به بنبست کشاند. اکنون توپ در زمین طرف مقابل است تا با جلب اعتماد ایران، زمینه تداوم مسیر دیپلماسی را فراهم کند.