روزنامه رای الیوم نوشت: این کمیته ضمن محکوم کردن قرارداد گازی مصر با رژیم صهیونیستی به ویژه در سایه تداوم نسل کشی اسرائیلی علیه مردم فلسطین در غزه خواستار لغو این قرارداد شد.

کمیته ملی فلسطین افزود: این قرارداد صرفا یک توافق تجاری نیست که خزانه رژیم صهیونیستی را پر از پول ‌کند، بلکه حاوی تهدیدات استراتژیک چندبعدی نیزمی باشد.

اول آن که این قرارداد مردم مصر را مجبور به قبول رابطه بلندمدت با تل آویو می کند که باعث وابستگی به دشمن اسرائیلی در بخش انرژی می شود و نهایتا تل آویو از آن به عنوان ابزاری برای سلطه و باج‌گیری سیاسی از مصر و تضعیف اقتصادی این کشور بهره برداری خواهد نمود.

از دیگر خطراتی که این قرارداد برای مصر دارد آن است که امنیت انرژی این کشور را در دست دشمن صهیونیستی قرار می دهد و به تل آویو این توان را می دهد که تصمیمات مصر را تحت تاثیر قرار دهد و همزمان باعث تعمیق نفوذ آمریکا در بخش انرژی مصر از طریق شرکتهایی مثل شفرون می شود.

خطر دیگر آن است که مصر از صادرکننده انرژی به واردکننده آن تبدیل می شود و دیگر استقلالی در این زمینه نخواهد داشت و همزمان باعث مصرف شدن منابع ارزی مصر برای خرید گاز صهیونیستی و افزایش بحران اقتصادی این کشور و کسر بودجه می شود که به افزایش مشکلات اقتصادی مردم مصر خواهد انجامید.

قرارداد گاز مصر و رژیم صهیونیستی در بخش سیاست خارجی نیز باعث خواهد شد قاهره نتواند به تعهدات خود نسبت به مردم فلسطین عمل کند چرا که حوزه گازی لیویاتان کاملا در ساحل غزه قرار دارد به همین دلیل این قرارداد به رژیم صهیونیستی امکان غارت قانونی منابع گاز این حوزه و استفاده از درآمد حاصل از استحصال گاز برای قتل مردم فلسطین به ویژه غزه را می دهد لذا خرید این گاز از سوی مصر مشارکت این کشور در جنایت جنگی علیه مردم فلسطین خواهد بود علاوه بر آن که این قرارداد با مسوولیت های قانونی و اخلاقی و تاریخی قاهره در زمینه حمایت از حقوق مردم فلسطین کاملا مغایر است.

خطر دیگر آن است که در صورت قطع گاز از سوی رژیم صهیونیستی صنایع مصر مانند سیمان و آهن که برای فعالیت به گاز نیازمندند دچار بحران خواهند شد.

از سوی دیگر این قرارداد باعث جلوگیری از تحقق پروژه هایی مانند انرژی خورشیدی و باد به عنوان انرژی جایگزین نفت و گاز می شود چرا که پول مصر به جای هزینه در اجرای پروژه های انرژی جایگزین برای خرید گاز از رژیم صهیونیستی صرف خواهد شد و همزمان مصر را به جای یک کشور تولیدکننده و صادرکننده گاز ابتدا به مصرف کننده گاز صهیونیستی و پس از آن به گذرگاهی برای عبور گاز اسراییلی به کشورهای منطقه مانند سوریه یا لبنان در آینده تبدیل می نماید.